1. Przedsiębiorstwo energetyczne, na wniosek odbiorcy, określa w umowie zawartej z tym odbiorcą średnią:
1) cenę ciepła, wyrażoną w złotych za GJ, zamiast ustalonej w taryfie ceny za zamówioną moc cieplną i ceny ciepła lub stawki opłaty miesięcznej i stawki opłaty za ciepło;
2) stawkę opłaty za usługi przesyłowe, wyrażoną w złotych za GJ, zamiast ustalonej w taryfie stawki opłaty stałej za usługi przesyłowe i stawki opłaty zmiennej za usługi przesyłowe. 2. Średnią cenę ciepła i średnią stawkę opłaty za usługi przesyłowe, o których mowa w ust. 1, oblicza się według wzo- rów: Cs = (Nzo  Ctn + Qso  Ctc) : Qso Osp = (Nzo  Otsp + Qso  Otzp) : Qso gdzie poszczególne symbole oznaczają: Cs – średnią cenę ciepła dla danego odbiorcy [w zł/GJ], Osp – średnią stawkę opłaty za usługi przesyłowe dla danego odbiorcy [w zł/GJ], Nzo – moc cieplną zamówioną przez danego odbiorcę [w MW], Ctn – cenę za zamówioną moc cieplną lub dwunastokrotność stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną, okreś- lone w taryfie dla grupy taryfowej, do której jest zaliczony dany odbiorca [w zł/MW], Otsp – stawkę opłaty stałej za usługi przesyłowe określoną w taryfie dla grupy taryfowej, do której jest zaliczony dany odbiorca [w zł/MW], Qso – planowaną wielkość sprzedaży ciepła dla danego odbiorcy [w GJ], Ctc – cenę ciepła lub stawkę opłaty za ciepło, określone w taryfie dla grupy taryfowej, do której jest zaliczony dany od- biorca [w zł/GJ], Otzp – stawkę opłaty zmiennej za usługi przesyłowe określoną w taryfie dla grupy taryfowej, do której jest zaliczony dany odbiorca [w zł/GJ]. 3. W przypadku gdy pobór ciepła przez odbiorcę występuje wyłącznie poza sezonem grzewczym, przedsiębiorstwo energetyczne może stosować w rozliczeniach z takim odbiorcą tylko określone w taryfie dla danego źródła ciepła i sieci ciepłowniczej cenę ciepła lub stawkę opłaty za ciepło i stawkę opłaty zmiennej za usługi przesyłowe. Dziennik Ustaw – 13 – Poz. 718