1. Sąd, do którego wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy w
innym państwie członkowskim, bada, czy wniosek odpowiada warunkom formalnym
określonym w art. 22.
2. Jeżeli wniosek nie odpowiada warunkom, o których mowa w art. 22,
przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia lub poprawienia, wskazuje braki we
wniosku, udziela wskazań co do sposobu ich usunięcia, zakreślając wnioskodawcy
stosowny termin.
3. W razie nieusunięcia przez wnioskodawcę w terminie braków
przewodniczący zwraca wniosek.
4. Na zarządzenie o zwrocie wniosku przysługuje zażalenie. Zażalenie jest
wolne od opłat sądowych.