1. Policja, dla zrealizowania celów nadzoru prewencyjnego, może
prowadzić czynności operacyjno-rozpoznawcze dotyczące osoby stwarzającej
zagrożenie, wobec której zastosowano nadzór prewencyjny, a także weryfikować,
gromadzić i przetwarzać informacje udzielane przez tę osobę oraz uzyskane w wyniku
czynności operacyjno-rozpoznawczych.
2. Jeżeli weryfikowanie informacji, o których mowa w ust. 1, napotyka trudności
lub jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że osoba, wobec której zastosowano nadzór
prewencyjny, czyni przygotowania do popełnienia przestępstwa przeciwko życiu i
zdrowiu, zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co
najmniej 5 lat, lub przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajności, sąd
może, w drodze postanowienia, na pisemny wniosek komendanta wojewódzkiego
Policji, po uzyskaniu pisemnej zgody prokuratora okręgowego właściwego ze
względu na siedzibę komendy wojewódzkiej Policji, zarządzić kontrolę operacyjną.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności:
1) numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;
2) wskazanie okoliczności uzasadniających potrzebę zastosowania kontroli
operacyjnej, w tym stwierdzonej bezskuteczności lub nieprzydatności innych
środków; do wniosku załącza się materiały, które stanowiły podstawę ustalenia
tych okoliczności;
3) dane osoby lub inne dane pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu lub
przedmiotu, wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze
wskazaniem miejsca lub sposobu jej stosowania;
4) określenie celu, czasu i rodzaju prowadzonej kontroli operacyjnej.
4. Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd
może, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji lub komendanta
wojewódzkiego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego
prokuratora, o którym mowa w ust. 2, wydać postanowienie o jednorazowym
przedłużeniu kontroli operacyjnej na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, jeżeli
nie ustały przyczyny tej kontroli.
5. Kontrola operacyjna może być zarządzana ponownie w przypadku
wystąpienia okoliczności określonych w ust. 2.
6. Zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej materiały
niezawierające informacji, o których mowa w art. 22 ust. 3, dowodów mających znaczenie dla ustalenia okoliczności określonych w art. 14 ust. 3 lub dowodów stanowiących podstawę do wszczęcia postępowania karnego, podlegają
niezwłocznemu, protokolarnemu i komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie materiałów
zarządza organ Policji, który wnioskował o zarządzenie kontroli operacyjnej.
7. Przepisy art. 19 ust. 6, 11–16, 17a, 20 i 22 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o
Policji oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 19 ust. 21 tej ustawy
stosuje się odpowiednio.