1. Świadczeniodawcy są obowiązani do monitorowania jakości
udzielanych świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej.
2. Monitorowanie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje:
1) dostępność świadczeń opieki zdrowotnej;
2) kompleksowość świadczeń opieki zdrowotnej;
3) ciągłość świadczeń opieki zdrowotnej;
4) zarządzanie i organizację udzielania świadczeń opieki zdrowotnej;
5) uzyskanie efektu zdrowotnego.
3. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia,
kryteria monitorowania jakości świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej,
uwzględniając konieczność zapewnienia odpowiedniej jakości świadczeń
zdrowotnych, bezpieczeństwo zdrowotne świadczeniobiorców oraz obszary
monitorowania, o których mowa w ust. 2.