1. Prawo do uposażenia powstaje z dniem mianowania funkcjonariusza
do służby.
2. Z tytułu pełnienia służby funkcjonariusz otrzymuje uposażenie i inne
świadczenia pieniężne określone w ustawie.
3. Przeciętne uposażenie funkcjonariusza stanowi wielokrotność kwoty bazowej.
Wysokość kwoty bazowej ustalonej według odrębnych zasad określa ustawa
budżetowa.
4. Przez przeciętne uposażenie, o którym mowa w ust. 3, rozumie się uposażenie
wraz z 1/12 równowartości nagrody rocznej.
5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wielokrotność kwoty
bazowej, o której mowa w ust. 3, kierując się szczególnymi zadaniami, jakie
wykonują funkcjonariusze.