1. W ewidencji zbiorczej mienia Skarbu Państwa uwzględnia się sposób zagospodarowania lub przeznaczenia składników mienia Skarbu Państwa w podziale na:
1) zasoby majątkowe służące bezpośrednio realizacji publicznych zadań ustawowych przez organy państwowe, w szcze- gólności:
a) zasób ogólnonarodowego dziedzictwa kulturowego,
b) grunty i zasoby naturalne;
2) zasób majątkowy sektora finansów publicznych w użytkowaniu państwowych jednostek budżetowych;
3) zasoby majątkowe służące realizacji zadań publicznych państwa, wydzielone z majątku Skarbu Państwa w formie majątku odrębnego lub praw udziałowych w państwowych osobach prawnych;
4) zasób majątkowy wyłączony z realizacji publicznych zadań ustawowych państwa, w szczególności prawa udziałowe Skarbu Państwa w podmiotach o charakterze gospodarczym;
5) prawa majątkowe, które na mocy obowiązujących przepisów zostały przypisane bezpośrednio Skarbowi Państwa i nie zostały ujęte w wyżej określonych zasobach majątkowych. 2. W ewidencji zbiorczej mienia Skarbu Państwa wyodrębnia się ponadto zasoby przeznaczone na realizację zobo- wiązań publicznoprawnych, wynikające z odrębnych przepisów.