1. Ustawa określa:
1) zasady i warunki wymiany informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, organami ścigania państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej, organizacjami międzynarodowymi w celu rozpoznawania, wykrywania lub zwalczania przestępstw lub przestępstw skarbowych, w tym zagrożeń dla bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz zapobiegania takim przestępstwom i zagrożeniom, a także ścigania sprawców przestępstw lub przestępstw skarbowych;
2) podmioty uprawnione do wymiany informacji z podmiotami, o których mowa w pkt 1;
3) zasady i sposób działania oraz zadania punktu kontaktowego do wymiany informacji między podmiotami uprawnionymi a podmiotami, o których mowa w pkt 1. 2. Podmiotami uprawnionymi do wymiany informacji z podmiotami, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są:
1) Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
2) Centralne Biuro Antykorupcyjne;
2a) Biuro Nadzoru Wewnętrznego;
2b) (uchylony)
3) Policja;
4) Krajowa Administracja Skarbowa;
5) Straż Graniczna;
6) (uchylony)
7) Żandarmeria Wojskowa;
8) Służba Ochrony Państwa. 3. Ustawę stosuje się również do wymiany oraz przetwarzania informacji:
1) (uchylony)
2) w sposób całkowicie lub częściowo zautomatyzowany, zgromadzonych w zbiorach danych referencyjnych, w szczególności obejmujących dane o wynikach analizy kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA), oraz w zbiorach danych biometrycznych;
3) uzyskanych przez podmioty, o których mowa w ust. 2, od Generalnego Inspektora Informacji Finansowej, obejmujących informacje finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 10a ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2025 r. poz. 644 i 1669), oraz analizy finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 1a tej ustawy. 4. Ustawa nie narusza przepisów o pomocy prawnej w sprawach karnych oraz postanowień umów międzynarodowych dotyczących współpracy w sprawach zapobiegania przestępczości, jej zwalczania oraz współdziałania na terenach przygranicznych.