Obowiązku ustanawiania przedstawiciela podatkowego nie ma podatnik, o którym mowa w art. 18a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, jeżeli posiada siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium:
1) Królestwa Norwegii lub
2) Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej ‒ będących państwami, z którymi zostały zawarte umowy w zakresie współpracy administracyjnej, zwalczania oszustw i docho- dzenia należności w obszarze podatku od towarów i usług lub umowy o podobnym charakterze.