1. Zapewnienie personelu, w szczególności personelu medycznego, niezbędnego do realizacji zadań nałożonych na podmiot leczniczy na potrzeby obronne państwa planuje kierownik tego podmiotu, w oparciu o osoby zatrudnione w cza- sie pokoju w tym podmiocie, bez względu na formę zatrudnienia. 2. Szczegółowe wykazy i informacje o personelu, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 3 lit. a, § 12 ust. 1 pkt 4 lit. a, § 14 ust. 6 pkt 2 lit. a, § 15 ust. 2 pkt 2, § 16 ust. 4 pkt 2, § 17 ust. 3 pkt 2, ust. 4 pkt 2 i ust. 5 pkt 2, obejmują:
1) imię (imiona) i nazwisko;
2) wykonywany zawód medyczny lub zajmowane stanowisko;
3) numer prawa wykonywania zawodu – jeżeli dotyczy;
4) informację o posiadanej specjalizacji – jeżeli dotyczy;
5) informację o formie zatrudnienia oraz wymiarze czasu pracy;
6) informację o wyłączeniu od obowiązku pełnienia czynnej służby wojskowej w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny. 3. Szczegółowe wykazy i informacje o personelu, o których mowa w ust. 2, nie podlegają przekazywaniu w procesie uzgadniania, zatwierdzania, udostępniania i aktualizowania planów, w ramach których te wykazy i informacje zostały spo- rządzone. 4. Przy planowaniu personelu, o którym mowa w ust. 1, nie uwzględnia się osób posiadających przydziały mobiliza- cyjne. 5. W przypadku braku możliwości realizacji przez podmiot leczniczy zadań na potrzeby obronne państwa przez perso- nel, o którym mowa w ust. 1, do pracy w tym podmiocie mogą być skierowane osoby inne niż wymienione w ust. 1. 6. Skierowanie osób, o których mowa w ust. 5, do pracy w podmiocie leczniczym realizującym zadania na potrzeby obronne państwa następuje w drodze decyzji. 7. Decyzję o skierowaniu do pracy w podmiocie leczniczym na terenie województwa, w którym osoba skierowana po- siada miejsce pobytu lub jest zatrudniona, wydaje właściwy wojewoda, a w razie skierowania do pracy w podmiocie lecz- niczym na obszarze innego województwa – minister właściwy do spraw zdrowia.