1. Sąd cofa przyznane prawo pomocy w całości lub w części, jeżeli po
jego przyznaniu ujawnią się okoliczności wskazujące na to, że podstawy przyznania
prawa pomocy nie istniały lub przestały istnieć.
2. W razie cofnięcia przyznanego prawa pomocy wnioskodawca obowiązany
jest uiścić wszystkie należne opłaty sądowe, pokryć wynagrodzenie ustanowionego
dla niego adwokata albo radcy prawnego oraz zwrócić wydatki i koszty, które
poniósł za niego Skarb Państwa. Jeżeli okoliczności uzasadniające przyznanie prawa
pomocy istniały w chwili składania wniosku, sąd może obciążyć wnioskodawcę tymi
obowiązkami tylko częściowo, stosownie do zmiany, jaka nastąpiła w jego sytuacji
rodzinnej, majątku i dochodach.
3. Postanowienie sądu może być wydane na posiedzeniu niejawnym.