1. Podstawę wymiaru emerytury lub renty dla osób posiadających
okresy ubezpieczenia za granicą, o których mowa w art. 8, ustala się na zasadach
określonych w art. 15–17.
2. Przy ustalaniu kolejnych 10 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15
ust. 1 i 2, nie uwzględnia się lat kalendarzowych, w których ubezpieczony przez cały
rok pozostawał w ubezpieczeniu za granicą.
3. Jeżeli w ciągu 20 lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono
wniosek o emeryturę lub rentę, zainteresowany nie był ubezpieczony w Polsce,
podstawę wymiaru emerytury lub renty stanowi przeciętna podstawa wymiaru składki
na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zainteresowany przystąpił po raz pierwszy do ubezpieczenia za granicą.