1. Funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby, niezależnie od
odprawy, przysługują następujące należności pieniężne:
1) uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, w wysokości
średniej tych dodatków z ostatnich 12 miesięcy, należne na ostatnio
zajmowanym stanowisku służbowym, co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu
ze służby;
2) ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku
zwolnienia ze służby oraz za urlopy zaległe z wyjątkiem urlopu, o którym mowa
w art. 158a ust. 1.
2. Należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz przypadający za rok,
w którym następuje zwolnienie ze służby, zryczałtowany ekwiwalent pieniężny,
o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie przysługują funkcjonariuszowi zwolnionemu ze
służby z przyczyn, o których mowa w art. 107 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz w ust. 2 pkt 2.
3. Uposażenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie przysługuje także
funkcjonariuszowi, który został zwolniony ze służby w okresie przygotowawczym.
4. W przypadku zbiegu uprawnień do uposażenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
i zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszowi przysługuje, według jego wyboru,
tylko jedna z tych należności.
5. Funkcjonariusz, który nie posiada uprawnień do zaopatrzenia emerytalnego
lub zamiast tego zaopatrzenia wybrał uposażenie określone w ust. 1 pkt 1, może
pobrać uposażenie za cały należny okres jednorazowo z góry.
6. Wysokość ekwiwalentu za 1 dzień urlopu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,
oblicza się, mnożąc 1/21 uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze
stałym, w wysokości średniej tych dodatków z ostatnich 12 miesięcy, należnego funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym przez liczbę dni niewykorzystanego urlopu.