§ 1. W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na
bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim
pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia
sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi
grzywny.
§ 2. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu
lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy
oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego
i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe
prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
§ 3. Wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której
mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.
§ 4. Osobie, która poniosła szkodę wskutek niewykonania orzeczenia sądu, służy
roszczenie o odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.
§ 5. Odszkodowanie, o którym mowa w § 4, przysługuje od organu, który nie
wykonał orzeczenia sądu. Jeżeli organ w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia
wniosku o odszkodowanie nie wypłacił odszkodowania, uprawniony podmiot może
wnieść powództwo do sądu powszechnego.
§ 6. Grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości
dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce
narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
§ 7. Uwzględniając skargę sąd może przyznać od organu na rzecz skarżącego
sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.