§ 1. Przewodniczący po wysłuchaniu protokolanta lub osoby, która
sporządziła przekład zapisu dźwięku, oraz po odtworzeniu zapisu dźwięku albo obrazu
i dźwięku może przychylić się do wniosku i wydać zarządzenie o sprostowaniu
protokołu lub przekładu zapisu dźwięku; w przeciwnym razie w przedmiocie
sprostowania orzeka, po wysłuchaniu protokolanta lub osoby, która sporządziła
przekład zapisu dźwięku, sąd w składzie, który rozpoznawał sprawę.
§ 2. Jeżeli nie można utworzyć tego samego składu, postanowienie nie zapada,
a poszczególni jego członkowie oraz protokolant lub osoba, która sporządziła przekład
zapisu dźwięku, składają do akt sprawy oświadczenie co do zasadności wniosku.
§ 3. W razie uwzględnienia wniosku należy w sprostowanym protokole
i przekładzie zapisu dźwięku umieścić odpowiednią wzmiankę, którą podpisują
przewodniczący i protokolant lub osoba, która sporządziła przekład zapisu dźwięku.
§ 4. Jeżeli nieścisłość lub opuszczenie w przekładzie zapisu dźwięku wynika
z niedającego się usunąć zniekształcenia lub braku zapisu dźwięku, stosowną
wzmiankę należy zamieścić w protokole i przekładzie zapisu dźwięku.
§ 5. Wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy i posiedzenia lub przekładu
zapisu dźwięku pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli został złożony po wysłaniu akt
sprawy do wyższej instancji.