1. Sąd dokonując oceny, czy jest konieczne zastosowanie wobec osoby
stwarzającej zagrożenie nadzoru prewencyjnego albo umieszczenie jej w Ośrodku,
bierze pod uwagę całokształt okoliczności ustalonych w sprawie, a w szczególności uzyskane opinie biegłych, a także wyniki prowadzonego dotychczas postępowania terapeutycznego oraz możliwość efektywnego poddania się przez tę osobę
postępowaniu terapeutycznemu na wolności.
2. Sąd orzeka o zastosowaniu wobec osoby stwarzającej zagrożenie nadzoru
prewencyjnego, jeżeli charakter stwierdzonych zaburzeń psychicznych lub ich
nasilenie wskazują, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez tę
osobę czynu zabronionego z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia przeciwko życiu,
zdrowiu lub wolności seksualnej, zagrożonego karą pozbawienia wolności, której
górna granica wynosi co najmniej 10 lat.
3. Sąd orzeka o umieszczeniu w Ośrodku osoby stwarzającej zagrożenie, jeżeli
charakter stwierdzonych zaburzeń psychicznych lub ich nasilenie wskazują, że jest to
niezbędne ze względu na bardzo wysokie prawdopodobieństwo popełnienia czynu
zabronionego z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia przeciwko życiu, zdrowiu lub
wolności seksualnej, zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica
wynosi co najmniej 10 lat.
4. Nadzór prewencyjny i umieszczenie w Ośrodku orzeka się bez określenia terminu.