Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowy sposób funkcjonowania Krajowej Komisji oraz regionalnych komisji,
2) organizację komisji,
3) tryb działania komisji
– kierując się potrzebą zapewnienia prawidłowego wypełniania przez te komisje ich ustawowych zadań. DZIAŁ VIIA Administracyjne kary pieniężne

Art. 136a. 1. Jeżeli przedsięwzięcie jest realizowane lub zrealizowane, a podmiot w związku z realizacją, eksploatacją lub likwidacją tego przedsięwzięcia:
1) narusza warunki, wymogi oraz obowiązki, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b ie oraz pkt 2 i 5, określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,
2) nie realizuje działań służących zapobieganiu, ograniczaniu i kompensacji znaczącego negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000, określonych w decyzjach, o których mowa w art. 96 ust. 1, w ramach których przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000,
3) narusza obowiązki i wymagania, o których mowa w art. 93 ust. 2 pkt 1 lit. b oraz pkt 2 i 4, określone w decyzjach, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, oraz pozwoleniach, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4b
– podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 1 000 000 zł. 2. Przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się, jeżeli warunki, wymogi oraz obowiązki określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie zostały uwzględnione w decyzjach, o których mowa w art. 86. 3. Karę pieniężną, w drodze decyzji, wymierza wojewódzki inspektor ochrony środowiska, biorąc pod uwagę liczbę i wagę stwierdzonych naruszeń.

Art. 136aa. 1. W przypadku gdy organ gminy właściwej miejscowo ze względu na przedmiot postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie realizuje obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 33a, albo realizuje te obowiązki w sposób nieprowadzący do skutecznego podania informacji do publicznej wiadomości, powodując ograniczenie dostępu społeczeństwa do informacji o środowisku i konieczność wydłużenia postępowania, organ ten podlega karze pieniężnej w wysokości 2000 zł za każdy dzień:
1) opóźnienia w stosunku do terminu, o którym mowa w art. 33a ust. 1 pkt 2;
2) opóźnienia w stosunku do terminu, o którym mowa w art. 33a ust. 3 pkt 1;
3) przerwy w wykonywaniu czynności niezbędnych do skutecznego podania informacji do publicznej wiadomości przez okres określony w art. 33a ust. 2;
4) przerwy w wykonywaniu czynności niezbędnych do skutecznego podania informacji do publicznej wiadomości przez okres określony w art. 33a ust. 3 pkt 2. 2. Karę pieniężną, w drodze decyzji, wymierza wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

Art. 136b. 1. Od decyzji o wymierzeniu kar pieniężnych, o których mowa w art. 136a i art. 136aa, przysługuje odwołanie do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. 2. Karę pieniężną wnosi się w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o jej wymierzeniu stała się ostateczna. 3. Kara pieniężna podlega przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. 4. Wpływy z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 136c. Do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska. DZIAŁ VIII Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe Rozdział 1 Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 137–152. (pominięte) Rozdział 2 Przepisy przejściowe i końcowe