1. Polskiej jurysdykcji karnej nie stosuje się odnośnie do przestępstw
popełnionych na obcych statkach podczas przepływu przez morze terytorialne, chyba
że:
1) skutki przestępstwa rozciągają się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) przestępstwo narusza spokój lub porządek publiczny na morzu terytorialnym;
3) kapitan statku, przedstawiciel dyplomatyczny lub konsularny państwa bandery
statku zwróci się do właściwych polskich organów o pomoc;
4) jest to konieczne do zwalczania nielegalnego handlu narkotykami lub
substancjami psychotropowymi.
2. Przepisy ust. 1 nie ograniczają wykonywania polskiej jurysdykcji karnej,
jeżeli obcy statek przepływa przez morze terytorialne po opuszczeniu polskich
morskich wód wewnętrznych.
3. W stosunku do obcego statku przepływającego przez morze terytorialne nie
podejmuje się żadnych czynności w związku z przestępstwem popełnionym przed
wejściem statku na polskie morze terytorialne, jeżeli statek, płynąc z obcego portu,
przepływa jedynie przez to morze, nie wchodząc na morskie wody wewnętrzne.
4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się, jeżeli czyn naruszył prawa Rzeczypospolitej
Polskiej określone w art. 17, jak również w wypadku ścigania sprawców
zanieczyszczeń środowiska morskiego.
5. Organy podejmujące czynności z zakresu jurysdykcji karnej, na wniosek
kapitana statku, są obowiązane powiadomić przedstawicielstwo dyplomatyczne lub
właściwy urząd konsularny państwa bandery.