1. Do postępowań egzekucyjnych w administracji wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, mają zastosowanie przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 2–6. 2. Organ egzekucyjny może, na podstawie art. 13 § 1 ustawy zmienianej w art. 1114), w brzmieniu dotychczasowym, zwolnić określony składnik majątkowy zobowiązanego bez zgody wierzyciela. 3. Do wstrzymania czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 23 § 6 ustawy zmienianej w art. 1114), w brzmieniu dotychczasowym, nie jest wymagana zgoda wierzyciela. 4. Do wszczęcia i prowadzenia egzekucji z nieruchomości stosuje się przepisy działu II rozdziału 7 ustawy zmienianej w art. 1114), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 5. Do postępowań, o których mowa w ust. 1, mają zastosowanie przepisy:
4) Artykuł 111 zawiera zmiany do ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
1) art. 17a, art. 26b, art. 36 § 1, art. 56 § 1, art. 57 § 1 i art. 71 § 3 ustawy zmienianej w art. 1114), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;
2) art. 49 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1135), art. 105 ust. 1 pkt 2 lit. v ustawy zmienianej w art. 1156), art. 54 pkt 8a ustawy zmienianej w art. 1167), art. 19 ust. 2 pkt 3a ustawy zmienianej w art. 1178), art. 8a ustawy zmienianej w art. 1189), art. 18a ustawy zmienianej w art. 11910), art. 281 ust. 1 pkt 10a ustawy zmienianej w art. 12011), art. 149 pkt 10 ustawy zmienianej w art.
12112) oraz art. 9f ust. 1 pkt 15a ustawy zmienianej w art. 12213), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 6. Przepisy art. 28b i art. 28c ustawy zmienianej w art. 1114), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mają zastosowanie do postępowań egzekucyjnych w administracji wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tych przepisów.