1. Procedurę:
1) rozpoczyna się od przygotowania zwierzęcia do obserwacji;
2) kończy się, gdy zaprzestaje się obserwacji zwierzęcia, a w przypadku
genetycznie zmodyfikowanej linii zwierząt – gdy nie przewiduje się, że u
potomstwa tych zwierząt wystąpi trwałe uszkodzenie organizmu lub że będzie
ono odczuwać ból, cierpienie lub dystres.
2. Po zakończeniu procedury lekarz weterynarii podejmuje decyzję o:
1) pozostawieniu wykorzystanego zwierzęcia przy życiu albo
2) uśmierceniu wykorzystanego zwierzęcia – w przypadku gdy istnieje uzasadnione
przypuszczenie, że po zakończeniu doświadczenia u tego zwierzęcia wystąpi
trwałe uszkodzenie organizmu lub będzie ono odczuwać nadal dotkliwy lub
umiarkowany ból, cierpienie i dystres.
3. W przypadku wykorzystywania w procedurze zwierząt innych niż
laboratoryjne lub gospodarskie, decyzję, o której mowa w ust. 2, może podjąć osoba
posiadająca kwalifikacje w zakresie znajomości anatomii, fizjologii i zachowań tych
gatunków zwierząt.