1. Kodeks dobrej praktyki rybackiej, zwany dalej „kodeksem”, może być dobrowolnie opracowany i przyjęty do stosowania w celu zapewnienia standaryzacji prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej, zrównoważonego korzystania z żywych zasobów wód, ograniczenia negatywnego lub zwiększenia pozytywnego wpływu gospodarki rybackiej na środowisko oraz zapewnienia bezpieczeństwa dostarczanych produktów akwakultury, regulując sprawy nieuregulowane w przepisach powszechnie obowiązujących. 2. Kodeks zawiera w szczególności:
1) określenie podmiotów odpowiedzialnych za przygotowanie, upowszechnienie i wdrożenie kodeksu oraz nadzór nad jego stosowaniem przez podmioty, które zobowiązały się do jego stosowania;
2) wskazanie zasad lub standardów dotyczących ochrony żywych zasobów wód, zarządzania tymi zasobami oraz rozwoju sektora akwakultury, ustanowionych przez organizacje międzynarodowe lub Unię Europejską, stanowiących podstawę opracowania kodeksu;
3) warunki i sposoby prowadzenia chowu, hodowli lub połowu określonego gatunku lub rodzaju ryb, w tym przetrzymywania i transportu ryb żywych;
4) warunki i sposoby dokonywania przeglądów lub weryfikacji postanowień kodeksu;
5) warunki stosowania kodeksu przez zainteresowane podmioty, w tym w zakresie poddawania się przeglądom i weryfikacjom przestrzegania jego postanowień;
6) określenie certyfikatu, znaku graficznego lub innego oznaczenia świadczącego o uczestnictwie podmiotów w stosowaniu kodeksu – jeżeli zostały przewidziane. 3. Kodeks może opracować:
1) organizacja producentów sektora akwakultury, związek tych organizacji lub organizacja międzybranżowa wpisane do odpowiedniego rejestru, o którym mowa w art. 24 ust. 4;
2) organizacja społeczno-zawodowa właścicieli lub armatorów statków rybackich albo uprawnionych do rybactwa, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 883);
3) podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4–8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prowadzący działalność w zakresie rybołówstwa morskiego lub rybactwa śródlądowego;
4) stowarzyszenie, fundacja lub inna organizacja społeczna, której statutowym celem jest działanie w sektorze akwakultury na rzecz poprawy warunków higieny, zdrowia ludzi i zwierząt oraz jakości produktów, a także zmniejszenia negatywnego oraz wspierania pozytywnego wpływu gospodarki rybackiej na środowisko. 4. Podmioty, o których mowa w ust. 3, przeprowadzają publiczne konsultacje opracowanych przez nie projektów kodeksów przez upublicznienie ich treści oraz zasięgnięcie opinii innych podmiotów działających w sektorze akwakultury.