1. Do rejestru wpisuje się zabytek ruchomy na podstawie decyzji
wydanej przez wojewódzkiego konserwatora zabytków na wniosek właściciela tego
zabytku.
2. Wojewódzki konserwator zabytków może wydać z urzędu decyzję o wpisie
zabytku ruchomego do rejestru w przypadku uzasadnionej obawy zniszczenia,
uszkodzenia lub nielegalnego wywiezienia zabytku za granicę albo wywiezienia za
granicę zabytku o wyjątkowej wartości historycznej, artystycznej lub naukowej.
3. Zabytek ruchomy stanowiący dobro kultury, o którym mowa w art. 12 ust.
1 pkt 1 ustawy z dnia 25 maja 2017 r. o restytucji narodowych dóbr kultury (Dz. U. z
2019 r. poz. 1591), podlega z urzędu wpisowi do rejestru. Minister właściwy do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego informuje wojewódzkiego konserwatora
zabytków o zaistnieniu podstaw do wpisu zabytku do rejestru, przekazując dane
zabytku i dokumenty niezbędne do dokonania wpisu.

Art. 10a. 1. Od dnia wszczęcia postępowania w sprawie wpisu zabytku do
rejestru do dnia, w którym decyzja w tej sprawie stanie się ostateczna, przy zabytku,
którego dotyczy postępowanie, zabrania się prowadzenia prac konserwatorskich,
restauratorskich, robót budowlanych i podejmowania innych działań, które mogłyby
prowadzić do naruszenia substancji lub zmiany wyglądu zabytku.
2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, dotyczy także robót budowlanych objętych
pozwoleniem na budowę albo zgłoszeniem, a także działań określonych w innej
decyzji pozwalającej na ich prowadzenie.
3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do zabytku służącego obronności
i bezpieczeństwu państwa.