1) o nałożenie kary za nieusprawiedliwione niestawiennictwo albo za odmowę zeznań;
2) o przymusowe doprowadzenie świadka, biegłego lub specjalisty. 2. Świadek, biegły lub specjalista nie podlega karze, o której mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli nie był uprzedzony o skutkach niestawiennictwa albo odmowy złożenia zeznań. 3. W przypadku gdy świadek, biegły lub specjalista nie może stawić się z powodu przeszkody trudnej do usunięcia, sąd diagnostów laboratoryjnych zleca jego przesłuchanie członkowi wyznaczonemu ze swojego składu. Strony mają prawo brać udział w tej czynności.
Poprzedni
Art. 106
Art. 106. 1. Organ prowadzący postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej diagnostów laboratoryjnych przeprowadza dowody na wniosek stron lub z urzędu. 2. Jeżeli stwierdzenie okoliczności m...
Następny
Art. 108
Art. 108. 1. Każdego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie stwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu diagnostów laboratoryjnych. 2. Wszelkie wątpliwości, których w postępowaniu w przed...
Powiązania
Powiązane orzeczenia (0)Brak dodatkowych powiązań.