§ 1. Dłużnik prowadzący działalność gospodarczą w formie
przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego, w razie gdy egzekucja zostanie
skierowana do rzeczy niezbędnej do prowadzenia tej działalności, może wystąpić do
sądu o wyłączenie tej rzeczy spod zajęcia, wskazując we wniosku składniki swego
mienia, z których jest możliwe zaspokojenie roszczenia wierzyciela w zamian za rzecz
zwolnioną. O wyłączeniu spod zajęcia sąd orzeka po wysłuchaniu stron, biorąc pod
uwagę obok interesów wierzyciela i dłużnika również społeczno-gospodarcze
znaczenie działalności gospodarczej dłużnika. Z chwilą wydania postanowienia
zwalniającego spod zajęcia, w stosunku do mienia zastępczego określonego
w postanowieniu następują skutki zajęcia. Komornik dokona niezwłocznie czynności
związanych z zajęciem. Wniosek o zwolnienie spod zajęcia może być zgłoszony
również w skardze na czynności komornika.
§ 2. Na postanowienie sądu w sprawie wyłączenia służy zażalenie.