1. Prawo do uposażenia powstaje z dniem mianowania funkcjonariusza
na stanowisko służbowe.
2. Z tytułu służby funkcjonariusz otrzymuje jedno uposażenie i inne świadczenia
pieniężne określone w ustawie.
3. Przeciętne uposażenie funkcjonariuszy stanowi wielokrotność kwoty bazowej,
której wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.
4. Wielokrotność kwoty bazowej, o której mowa w ust. 3, określa Rada
Ministrów w drodze rozporządzenia.
5. Przez przeciętne uposażenie, o którym mowa w ust. 3, rozumie się uposażenie
wraz z 1/12 równowartości nagrody rocznej.