1. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego nadaje i cofa uprawnienia rzeczoznawcy w określonej dziedzinie opieki
nad zabytkami.
2. Rzeczoznawca ma prawo do wydawania ocen i opinii na rzecz organów
ochrony zabytków, organów wymiaru sprawiedliwości, prokuratury, Policji, organów
Krajowej Administracji Skarbowej, Straży Granicznej, Najwyższej Izby Kontroli oraz
Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.
3. Rzeczoznawca ma prawo do wydawania ocen i opinii dla podmiotów innych
niż wskazane w ust. 2 w zakresie określonym w art. 59 ust. 3 pkt 1 i 2.
4. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
prowadzi listę rzeczoznawców w celu ich ewidencjonowania.
5. Lista rzeczoznawców zawiera dane osób nią objętych:
1) imię i nazwisko;
2) stopnie i tytuły naukowe;
3) dziedzinę opieki nad zabytkami, w której nadano uprawnienia.
6. Dane zgromadzone na liście rzeczoznawców udostępnia się podmiotom,
o których mowa w ust. 2, o ile są one niezbędne do realizacji ich ustawowych zadań,
a innym podmiotom i osobom za zgodą osoby, której dotyczą.
7. Dane osoby, której uprawnienia rzeczoznawcy wygasły, usuwa się z listy
rzeczoznawców.