Wyrok SN z 26 sierpnia 2015, sygn. V KK 186/15
Data orzeczenia
26 sierpnia 2015
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Przemysław Kalinowski
Tagi
Podstawa prawna
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 sierpnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący)
SSN Krzysztof Cesarz
SSN Józef Dołhy (sprawozdawca)
Protokolant Anna Kowal
przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Małgorzaty Wilkosz - Śliwy,
w sprawie D. K.
oskarżonego z art. 284 § 2 k.k., art. 178a § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
w dniu 26 sierpnia 2015 r.,
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść oskarżonego,
od wyroku Sądu Rejonowego w T.
z dnia 30 marca 2015 r.,
uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze
za czyn z art. 178a § 1 kk (pkt 5 wyroku) oraz orzeczenia o karze
łącznej grzywny (pkt 6 wyroku) i sprawę w tym zakresie
przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w
T.;
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu adw. W.
O. - Kancelaria Adwokacka kwotę 738 zł (słownie: siedemset
2
trzydzieści osiem), w tym 23 % VAT, tytułem wynagrodzenia za
obronę D. K. wykonaną przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w T. wyrokiem z dnia 30 marca 2015 r., wydanym w trybie art.
387 § 2 i 4 k.p.k., skazał oskarżonego D. K.:
1. za występek z art. 284 § 2 k.k. – na karę 1 roku pozbawienia wolności
i grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 zł jedna stawka; wykonanie
orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 4 lat, oddał
oskarżonego pod dozór kuratora, zobowiązał do naprawienia szkody;
2. za występek z art. 178 § 1 k.k. – na karę grzywny w wysokości 150
stawek dziennych po 10 zł jedna stawka; na podstawie art. 85 i art. 86 § 1 k.k.
połączył orzeczone kary grzywny i wymierzył karę łączną w wysokości 200 stawek
dziennych po 10 zł jedna stawka.
Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 8
kwietnia 2015 r.
Od tego wyroku kasację w trybie art. 521 § 1 k.p.k. z zachowaniem terminu z
art. 524 § 3 k.p.k., wniósł Prokurator Generalny.
Zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze w zakresie
skazania za czyn z art. 178 § 1 k.k., na niekorzyść oskarżonego D. K., zarzucił
rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego
procesowego, a mianowicie art. 387 § 2 k.p.k., polegające na zaniechaniu
orzeczenia wobec oskarżonego, któremu przypisano odpowiedzialność karną za
popełnienie przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., zakazu prowadzenia wszelkich
pojazdów mechanicznych albo pojazdów określonego rodzaju, pomimo
uwzględnienia wniosku oskarżonego o wydanie wyroku skazującego bez
przeprowadzania postępowania dowodowego, któremu nie sprzeciwił się
prokurator, w którym to wniosku zawarta została propozycja orzeczenia tego środka
karnego na okres 2 lat, co w konsekwencji doprowadziło także do rażącej obrazy
art. 42 § 2 k.k., gdyż orzeczenie tego środka karnego było obligatoryjne. W
konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części oraz uchylenie
3
orzeczenia w zakresie orzeczenia o karze łącznej grzywny i przekazanie sprawy do
ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest zasadna.
Oskarżony złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze i w zakresie
czynu z art. 178 a § 1 k.k. wnioskował m. in. orzeczenie zakazu prowadzenia
pojazdów mechanicznych kategorii „B” na okres 2 lat.
W sytuacji gdy Sąd Rejonowy przypisał oskarżonemu popełnienie występku
z art. 178 a § 1 k.k., przepis art. 42 § 2 k.k. obligował sąd do orzeczenia wobec
sprawcy środka karnego określonego w tym przepisie.
Oczywiste jest zatem, ze skazanie D. K. niezgodne z wnioskiem, rażąco
naruszyło art. 387 § 2 k.p.k. co skutkowało rażącym naruszeniem art. 42 § 2 k.k.,
zaś wpływ tych uchybień na treść wyroku był istotny.
Podzielając zasadność zarzutu kasacji i jej końcowy wniosek, Sąd
Najwyższy orzekł jak na wstępie.
kc