sygn. II CNP 37/12 22 sierpnia 2012 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 22 sierpnia 2012, sygn. II CNP 37/12

Data orzeczenia 22 sierpnia 2012
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący SSN Hubert Wrzeszcz
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt II CNP 37/12
POSTANOWIENIE
Dnia 22 sierpnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Hubert Wrzeszcz
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 22 sierpnia 2012 r.
skargi I. Z.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Apelacyjnego
z dnia 23 lutego 2010 r.,
wydanego w sprawie ze skargi I. Z.
przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta K.
o wznowienie postępowania
odrzuca skargę, nie obciąża I. Z. kosztami postępowania i
oddala wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy
prawnej udzielonej I. Z. z urzędu w postępowaniu przed Sądem
Najwyższym.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie
na postanowienie Sądu Okręgowego odrzucające skargę I. Z. o wznowienie
postępowania, zakończonego postanowieniem byłego Sądu Powiatowego z dnia 15
czerwca 1962 r., sygn. akt I Ns 1274/62, z powodu wniesienia skargi po upływie
terminu przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c.
Od postanowienia sądu drugiej instancji pełnomocnik I. Z. wniósł skargę o
stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r.
o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo
upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037; dalej: „ustawa nowelizująca”),
która zmieniła stan prawny w zakresie dotyczącym skargi o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Według obecnie
obowiązującego art. 4241
k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem
jedynie prawomocnego wyroku kończącego postępowanie w sprawie.
Odpowiednikiem przytoczonego przepisu w postępowaniu nieprocesowym jest art.
5192
k.p..c. W wypadku prawomocnych orzeczeń, od których skarga o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje, odszkodowania
z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia
niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia
niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi (art. 4241b
k.p.c.).
Ustawa nowelizująca nie zawiera przepisów przejściowych, to oznacza, że
zmienione nią przepisy dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia należy stosować zgodnie z ogólną zasadą prawa
przejściowego, w myśl której nowe przepisy stosuje się od wejścia ich w życie także
do zaskarżania orzeczeń wydanych wcześniej oraz do wszczętych już postępowań
(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2010 r., III CNP 49/10,
niepubl.). W konsekwencji, wniesioną skargę należało uznać za niedopuszczalną,
ponieważ od prawomocnego postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego
zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji nie przysługuje skarga
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
3
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako
niedopuszczalną (art. 4248
§ 1 k.p.c.) i nie obciążył I. Z. – ze względu na jej
sytuację życiową i majątkową – kosztami postępowania ze skargi (art. 102
w związku z art. 42412
, art. 39821
i art. 391 § 1 k.p.c.). Oddaleniu podlegał wniosek
adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej I. Z. z
urzędu w postępowaniu ze skargi, ponieważ zgodnie z orzecznictwem nie
przysługują koszty „pomocy prawnej” udzielonej stronie z uchybieniem
podstawowym zasadom staranności i profesjonalizmu (por. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz. 123
i z dnia 18 marca 1998 r., I CKN 1046/97, OSNC 1999, nr 10, poz. 178).