sygn. IV CZ 48/12 5 września 2012 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 5 września 2012, sygn. IV CZ 48/12

Data orzeczenia 5 września 2012
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący SSN Krzysztof Pietrzykowski
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt IV CZ 48/12
POSTANOWIENIE
Dnia 5 września 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)
SSN Anna Owczarek (sprawozdawca)
SSN Bogumiła Ustjanicz
w sprawie z powództwa W. P.
przeciwko małoletniej D. P. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego D.
P.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 5 września 2012 r.,
zażalenia pozwanej
na postanowienie Sądu Okręgowego w G.
z dnia 17 października 2011 r.,
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
2
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 17 października 2011 r., wydanym w
sprawie o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, zmienił zaskarżone
postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 18 kwietnia 2011 r. w przedmiocie
zabezpieczenia w ten sposób, że udzielił powodowi W. P. zabezpieczenia poprzez
zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika
Sądowego przy Sądzie Rejonowym w W. oraz zasądził od małoletniego wierzyciela
D. P. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego D. P. na rzecz powoda
kwotę 630 zł w tym kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Powyższe postanowienie w części dotyczącej orzeczenia o kosztach
postępowania zaskarżyła zażaleniem strona pozwana. Zarzucając naruszenie
przepisów postępowania, tj. art. 745 k.p.c. oraz art. 98 § 1 w zw. z art. 397 § 2
w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. poprzez błędne rozstrzygnięcie o kosztach
postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie
skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w tym zakresie
i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył:
Zaskarżone postanowienie wydane zostało w dniu 17 października 2011 r.,
co oznacza że zastosowanie mają przepisy kodeksu cywilnego w brzmieniu
obowiązującym w tej dacie (art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 16 września 2011 r.
o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw,
Dz. U. Nr 233, poz. 1381).
Zgodnie z art. 3941
§ 1 i § 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego
przysługiwało, jako wyjątek, na postanowienia sądu drugiej instancji odrzucające
skargę kasacyjną, skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia, postanowienia co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem
rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, ponadto – w sprawach, w których
przysługiwała skarga kasacyjna – na postanowienie sądu drugiej instancji kończące
postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981
k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na
postanowienie sądu pierwszej instancji. Przedstawione Sądowi Najwyższemu
3
postanowienie wydane zostało w postępowaniu zażaleniowym. Zawarte w nim
rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zabezpieczającego, jakkolwiek
nieprawidłowe, nie może być uznane za postanowienie co do kosztów procesu
w rozumieniu art. 3941
§ 1 pkt 1 k.p.c. Zapadło ono bowiem w postępowaniu
incydentalnym w trakcie postępowania rozpoznawczego. Wskazany przepis prawa
procesowego, jako odstępstwo od reguły niedokonywania kontroli instancyjnej
przez Sąd Najwyższy, nie podlega wykładni rozszerzającej. Wykładnia językowa
zwrotu „postanowienie co do kosztów procesu” nie pozostawia zaś wątpliwości co
do tego, że przedmiotem zaskarżenia mogą być wyłącznie postanowienia zarówno
o charakterze zasądzającym jak i oddalającym ewentualne wnioski, które
rozstrzygają o zwrocie kosztów procesu w orzeczeniu kończącym postępowanie
(art. 108 § 1 w zw. z art. 98 k.p.c.) – por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia
22 września 2011r., V CZ 63/11, nie publ. Takie rozstrzygnięcie bowiem, mimo
zamieszczenia w wyroku, ma charakter autonomiczny. O kosztach postępowania
zażaleniowego, toczącego się w postępowaniu zabezpieczającym w trakcie
postępowania rozpoznawczego, sąd powinien postanowić dopiero w orzeczeniu
kończącym postępowanie w sprawie (art. 745 k.p.c.). Naruszenie tego przepisu nie
jest wystarczająca podstawą dla przyjęcia dopuszczalności zaskarżenia.
Z tych względów zażalenie w oparciu o art. 3941
§ 3 w zw. z art. 3986
§ 3
k.p.c. podlega odrzuceniu.
db