Postanowienie SN z 20 września 2012, sygn. IV CZ 58/12
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Przedmiot
o uchylenie postanowienia Sądu Rejonowego w T
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
spadek
Role w sprawie
powód
pozwany
uczestnik postępowania
uczestnik
spadkodawca
Data orzeczenia
20 września 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Mirosława Wysocka
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 20 września 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
SSN Marian Kocon
SSN Marta Romańska (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku F. P.
przy uczestnictwie M. P. – G., B. P., W. P. i K. T.
o uchylenie postanowienia Sądu Rejonowego w T.
z dnia 21 grudnia 1982 roku w sprawie I Ns II …
o stwierdzenie nabycia spadku po A. M. K.,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 września 2012 r.,
zażalenia uczestnika postępowania B. P.
na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 17 lutego 2012 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z 17 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę
kasacyjną uczestnika B. P. od postanowienia tego Sądu z 30 listopada 2011 r. Sąd
Okręgowy wskazał, że warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej
jest uprzednie wystąpienie w ustawowym terminie o doręczenie odpisu orzeczenia
Sądu drugiej instancji z uzasadnieniem. Takiego wniosku uczestnik nie złożył.
W zażaleniu na postanowienie z 17 lutego 2012 r. uczestnik zarzucił, że
zostało ono wydane z naruszeniem przepisów procesowych, tj. art. 73 § 2 k.p.c.
przez wadliwe zastosowanie przez Sąd Okręgowy art. 3985
§ 1 k.p.c. w zw. z art.
13 § 2 k.p.c. w związku z pominięciem okoliczności, że postępowanie, w którym
zapadło zaskarżone postanowienie dotyczyło uchylenia (zmiany) postanowienia
stwierdzającego spadek po matce uczestników i że wszyscy uczestnicy byli
bezpośrednio i równomiernie zainteresowani wynikiem sprawy.
Uczestnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3985
§ 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który
wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia jego
odpisu z uzasadnieniem stronie skarżącej. Stosownie zaś do art. 387 § 3 k.p.c.,
orzeczenie z uzasadnieniem doręcza się stronie, która w terminie tygodniowym od
ogłoszenia sentencji zażądała jego doręczenia. Przepis art. 3985
k.p.c. należy
rozumieć w ten sposób, iż termin dwumiesięczny liczony jest od doręczenia stronie
odpisu orzeczenia zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w art. 387 § 3 k.p.c.
To z kolei oznacza, że tylko wtedy, gdy strona zażądała w terminie tygodniowym od
ogłoszenia orzeczenia doręczenia jej jego odpisu wraz z uzasadnieniem, można
mówić, iż spełnione zostało wstępne wymaganie dla wniesienia skargi kasacyjnej.
Postanowienie Sądu drugiej instancji, zaskarżone odrzuconą skargą
kasacyjną, zapadło 30 listopada 2011 r., a termin do wystąpienia z wnioskiem
o doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem upłynął 7 grudnia 2011 r. Jeżeli
zatem uczestnik po ogłoszeniu orzeczenia nie wystąpi z żądaniem doręczenia mu
orzeczenia z uzasadnieniem bądź żądanie to zgłosił z przekroczeniem
tygodniowego terminu, wówczas termin do złożenia skargi kasacyjnej nie
rozpoczyna biegu i staje się ona niedopuszczalna (por. m. in. postanowienie Sądu
3
Najwyższego z 11 grudnia 1996 r., I PKN 45/96, OSNAPiUS 1997, nr 14, poz. 254,
postanowienie Sądu Najwyższego z 16 kwietnia 2008 r., I CZ 33/08, nie publ.).
Niezasadnie uczestnik powołuje się na okoliczność, że strony były
współuczestnikami jednolitymi w postępowania na mocy art. 73 § 2 k.p.c., co
miałoby oznaczać, że czynności procesowe dokonane przez jednego z nich
odnosiłyby skutki także na korzyść pozostałych. Relacje między podmiotami
występującymi w postępowaniu nieprocesowym reguluje art. 510 k.p.c.
W postępowaniu tym nie występuje powód i pozwany; nie mają w nim też
zastosowania przepisy o współuczestnictwie w sporze (art. 72-74 k.p.c.)
i o interwencji ubocznej (art. 75-83 k.p.c.).
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814
k.p.c.
w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.
db.
W postępowaniu tym nie występuje powód i pozwany; nie mają w nim też
zastosowania przepisy o współuczestnictwie w sporze (art. 72-74 k.p.c.)
i o interwencji ubocznej (art. 75-83 k.p.c.).
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814
k.p.c.
w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.
db