Postanowienie SN z 4 października 2012, sygn. I CZ 99/12
Data orzeczenia
4 października 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Irena Gromska-Szuster
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 4 października 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)
SSN Wojciech Katner
SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa M. K.
przeciwko S. K. i P. B.
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 4 października 2012 r.,
zażalenia powoda na zawarte w punkcie III postanowienia Sądu Okręgowego
z dnia 19 kwietnia 2012 r., orzeczenie
o odrzuceniu skargi kasacyjnej powoda,
uchyla zaskarżone postanowienie.
2
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2012 r., Sąd Okręgowy, odrzucił skargę
kasacyjną powoda z dnia 4 kwietnia 2012 r. (pkt III. postanowienia). W
uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że skarga wniesiona została od wyroku tego
Sądu z dnia 27 października 2011 r., doręczonego powodowi na jego wniosek wraz
z uzasadnieniem w dniu 5 grudnia 2011 r. Ustalił też, że skarga nadana została na
poczcie w dniu 31 marca 2012 r. i wpłynęła do tego Sądu w dniu 4 kwietnia 2012 r.
Przyjął zatem, że skarga została wniesiona po upływie dwóch miesięcy od
doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem i podlegała odrzuceniu na podstawie art.
3986
§ 2 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił naruszenie art. 3985
§ 1
w zw. z art. 165 § 1 k.p.c. oraz art. 116 § 1 i 2 w zw. z art. 94 k.c. polegające na
przyjęciu, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej względem osoby uprawnionej
do korzystania z pomocy prawnej z urzędu, rozpoczyna bieg od dnia doręczenia jej
odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Okręgowy bezpodstawnie przyjął, że skarga kasacyjna powoda została
wniesiona po upływie przewidzianego w art. 3985
§ 1 k.p.c. terminu do jej
wniesienia. Co prawda, termin ten początkowo rozpoczął bieg z dniem doręczenia
powodowi odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 5 grudnia 2011 r. (k. 717),
jednak nie można pominąć, że w dniu 30 grudnia 2011 r. powód wniósł
o ustanowienie adwokata „z urzędu w postępowaniu kasacyjnym” (k. 722).
Wniosek ten został uwzględniony postanowieniem z dnia 4 stycznia 2012 r.
(k. 733), a następnie pismem z dnia 1 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy został
powiadomiony o tym, że pełnomocnikiem powoda wyznaczony został adwokat
D. B. (k. 752), któremu dnia 3 lutego 2012 (k. 743) doręczono odpis zaskarżonego
wyroku wraz z uzasadnieniem. Stosownie do treści art. 124 § 3 k.p.c. (który
w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia
17 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego i niektórych
innych ustaw Dz. U. z 2010 r. Nr 7, poz. 45), w razie ustanowienia adwokata na
3
wniosek zgłoszony przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez
stronę, która prawidłowo zażądała doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, sąd
doręcza ustanowionemu adwokatowi orzeczenie z uzasadnieniem z urzędu, a
termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia doręczenia pełnomocnikowi
orzeczenia z uzasadnieniem. Biorąc pod uwagę to, że powód prawidłowo zgłosił
wniosek o doręczenie odpisu zaskarżonego wyroku wraz z uzasadnieniem – po
ogłoszeniu zaskarżonego wyroku, w dniu, w którym odbyła się rozprawa apelacyjna
(k. 710) – oraz uwzględniając dokonane w dniu 3 lutego 2012 r. doręczenie odpisu
zaskarżonego wyroku wraz z uzasadnieniem adwokatowi ustanowionemu dla
powoda z urzędu, na wniosek zgłoszony w terminie otwartym do wniesienia skargi
kasacyjnej, należało przyjąć, iż termin przewidziany w art. 3985
§ 1 k.p.c. upływał z
dniem 3 kwietnia 2012 r. Skarga kasacyjna wniesiona przez adw. L. S., kolejnego
pełnomocnika ustanowionego z urzędu dla powoda, została nadana w polskiej
placówce pocztowej na adres Sądu Okręgowego w dniu 31 marca 2012 r. (k. 773 ),
a zatem zgodnie z art. 165 § 2 k.p.c. należy uznać, że w tym dniu została
wniesiona do Sądu. Z tych względów, wbrew stanowisku Sądu Okręgowego,
należało uznać, że skarga kasacyjna powoda została wniesiona z zachowaniem
ustawowego terminu.
Dlatego Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39815
§ 1 zdanie pierwsze w zw.
z art. 3941
§ 3 k.p.c., postanowił jak w sentencji.