Postanowienie SN z 8 listopada 2012, sygn. I CZ 160/12
Data orzeczenia
8 listopada 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Barbara Myszka
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 8 listopada 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Barbara Myszka (przewodniczący)
SSN Krzysztof Pietrzykowski
SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi S. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych
orzeczeń Sądu Apelacyjnego z dnia 23 listopada 2010 r., oraz Sądu Okręgowego
z dnia 26 sierpnia 2012 r., wydanych
w sprawie z powództwa S. K.
przeciwko K. K.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 8 listopada 2012 r.,
zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 16 kwietnia 2012 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
powoda S. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń
Sądu Apelacyjnego z dnia 23 listopada 2010 r. oraz Sądu Okręgowego z dnia 26
sierpnia 2010 r. z uwagi na sporządzenie tej skargi osobiście przez powoda, z
naruszeniem art. 871
§ 1 k.p.c., ustanawiającego przymusowe zastępstwo stron
przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przez Sądem Najwyższym
oraz przy czynnościach procesowych podejmowanych przed sądem niższej
instancji, ale związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym.
Powód zaskarżył to postanowienie, zarzucając mu obrazę podstawowych
zasad porządku prawnego, poprzez nieuzasadnione przypisanie obowiązkowego
zastępstwa prawnego w postępowaniu przed wniesieniem skargi o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz naruszenie art. 4243
k.p.c.
przez nieuwzględnienie, że skarga przysługuje stronie.
We wnioskach skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego
postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Argumentacja skarżącego jest nietrafna. W sprawie w dniu 30 stycznia
2012 r. wniesiona została skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnych orzeczeń, wobec czego twierdzenie, że dotychczasowe
postępowanie prowadzone jest przed jej wniesieniem nie odpowiada
rzeczywistemu stanowi rzeczy.
Powód nie wykazał, aby legitymował się kwalifikacjami umożliwiającymi mu
osobiste wniesienie takiej skargi (art. 871
§ 2 k.p.c.), stanowisko Sądu
Apelacyjnego o braku zdolności postulacyjnej powoda jest zatem słuszne.
Oznacza to, że sporządzona przez powoda skarga podlegała odrzuceniu na
podstawie wskazanego przez Sąd Apelacyjny art. 4246
§ 3 k.p.c.
Zażalenie podlegało więc oddaleniu na podstawie art. 3841
§ 3 w zw. z art.
39814
k.p.c.