Postanowienie SN z 16 stycznia 2013, sygn. IV CSK 546/12
Data orzeczenia
16 stycznia 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Krzysztof Strzelczyk
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 16 stycznia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie z wniosku A. S.
przy uczestnictwie D. S.
o podział majątku wspólnego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 stycznia 2013 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego
z dnia 20 kwietnia 2012 r.,
odrzuca skargę kasacyjną
Uzasadnienie
2
Wnioskodawca A. S. zaskarżył skargą kasacyjną rozstrzygnięcie zawarte w
punkcie I postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 20 kwietnia 2012 r., w którym
Sąd Okręgowy, z apelacji uczestniczki w sprawie o podział majątku wspólnego,
zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 18 listopada 2011 r. w
ten tylko sposób, że ustalił nierówny udział w majątku wspólnym w wysokości 1/3
po stronie wnioskodawcy a po stronie uczestniczki w wysokości 2/3/ i w związku z
tym, obniżył spłatę należną wnioskodawcy od uczestniczki z kwoty 139.795 złotych
do kwoty 89.200 złotych. Wnioskodawca wniósł o uchylenie postanowienia w
zaskarżonej części i jego zmianę przez oddalenie apelacji uczestniczki ewentualnie
o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy w tym zakresie do
ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W sprawie o podział majątku wspólnego skarga kasacyjna jest dopuszczalna
wówczas, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi przynajmniej 150.000 zł
(art. 5191
§ 2 k.p.c.). W skardze kasacyjnej wnioskodawca wskazał, że wartość
przedmiotu zaskarżenia wynosi 279.600 zł, tj. kwotę równą wartości przedmiotu
podziału ustalonego przez Sąd. Wobec tego należy uwzględnić, że przedmiot
zaskarżenia skargi kasacyjnej dotyczy jedynie zmniejszenia udziału wnioskodawcy
w majątku wspólnym i związanego z tym obniżenia należnej spłaty z kwoty 139.795
złotych do kwoty 89.200 co wyraża się różnicą wynoszącą najwyżej (jeśli nie
uwzględni się treści postanowienia Sądu Rejonowego o sprostowaniu k - 446)
50.595 złotych. Nawet przy przyjęciu stanowiska wnioskodawcy, że w skardze
kasacyjnej kwestionuje samą zasadę ustalenia nierównych udziałów wartość
związanego z tym jego konkretnego interesu sprowadza się do wskazanej różnicy
wysokości spłaty. W ten sposób wnioskodawca nie kwestionuje bowiem samej
zasady podziału majątku wspólnego.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego za utrwalone należy uznać stanowisko,
że w sprawach o podział majątku wspólnego, czy o dział spadku, w razie
zaskarżenia postanowienia co do istoty sprawy, wartość przedmiotu zaskarżenia
wyznacza z reguły nie wartość dzielonego majątku, ale wartość konkretnego
3
interesu (roszczenia, żądania) lub składnika majątkowego, którego środek
odwoławczy dotyczy. Oznacza to, że w wymienionych sprawach wartość
przedmiotu zaskarżenia - w zasadzie - nie może przekraczać wartości udziału
należącego do uczestnika wnoszącego skargę kasacyjną.
Wyjątkowo jednak, gdy uczestnik podważa samą zasadę zniesienia
współwłasności (podziału) albo gdy zaskarża rozstrzygnięcie dotyczące roszczeń
dochodzonych z tytułu posiadania rzeczy wspólnej lub tytułem zwrotu pożytków
albo rozliczenia nakładów, wartość przedmiotu zaskarżenia może być wyższa niż
wartość jego udziału. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia
2006 r., III CZ 88/06, niepubl.; z dnia 30 maja 2007 r., IV CSK 120/07, niepubl.;
z dnia 24 lipca 2008 r., IV CZ 53/08, niepubl.; z dnia 11 sierpnia 2008 r., V CSK
136/08, niepubl.; z dnia 3 czerwca 2009 r., IV CSK 107/09, niepubl.; z dnia 6 maja
2010 r., II CZ 38/10, niepubl.; z dnia 31 stycznia 2012 r., IV CSK 469/11, niepubl.
oraz z dnia 1 czerwca 2011 r., II CZ 27/11, niepubl.).
Sąd Najwyższy nie jest związany wartością przedmiotu zaskarżenia podaną
w skardze kasacyjnej i która nie została sprawdzona przez sąd odwoławczy.
W konsekwencji skarga kasacyjna wnioskodawcy, której wartość przedmiotu
zaskarżenia nie przekracza kwoty wymaganej w art. 5191
§ 2 k.p.c. dla skargi
kasacyjnej w sprawie o podział majątku wspólnego, podlegała odrzuceniu jako
niedopuszczalna na podstawie art. 3986
§ 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.