Postanowienie SN z 24 stycznia 2013, sygn. II CSK 412/12
Data orzeczenia
24 stycznia 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
Prezes SN Tadeusz Ereciński
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 24 stycznia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z powództwa J. J.
przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "G." w G.
o stwierdzenie nieważności uchwały,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 24 stycznia 2013 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 8 lutego 2012 r.,
odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od powoda na rzecz
strony pozwanej kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt) z tytułu kosztów
postępowania kasacyjnego.
2
Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej powód wnosił o zmianę wyroku Sądu Apelacyjnego z
dnia 8 lutego 2012 r. ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie
sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3982
§ 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna m.in.
w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest
niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. W uchwale składu siedmiu sędziów Sądu
Najwyższego z dnia 10 maja 2011 r., III CZP 126/10 (OSNC 2011, nr 11, poz.
117) przyjęto, że sprawa o uchylenie, ustalenie nieistnienia oraz o stwierdzenie
nieważności uchwały organów spółdzielni jest sprawą o prawa niemajątkowe,
w której skarga kasacyjna jest dopuszczalna (art. 3981
§ 1 w związku z art. 3982
§ 1 k.p.c.), jeżeli przedmiotem zaskarżonej uchwały są prawa lub obowiązki
o charakterze niemajątkowym.
Przedmiotem sprawy było żądanie stwierdzenia nieważności uchwały rady
nadzorczej spółdzielni mieszkaniowej, którą wprowadzono podwyżkę opłat
czynszowych za mieszkanie, a więc była to sprawa o prawa majątkowe. Przyznał
to powód, który wykonując zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków
formalnych pozwu – w piśmie z dnia 31 maja 2011 r. – wskazał, że „z uwagi na
majątkowy charakter sprawy (...) wartość przedmiotu sporu stanowi wg. art. 22
k.p.c. kwota 119,64 zł” i wyjaśnił, że jest to kwota powstająca z sumy iloczynu
różnicy płaconego czynszu, przed i po podwyżce za cały rok.
W sprawie powód ani nie rozszerzył powództwa, ani sądy wyrokujące
w sprawie nie orzekły ponad żądanie, w związku z czym wartością przedmiotu
zaskarżenia skargą kasacyjną wyroku sądu drugiej instancji oddalającego
powództwo jest wartość przedmiotu sporu wskazana w pozwie, nie poddana
sprawdzeniu przez sąd (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
17 lipca 1997 r., III CKN 135/97, nie publ., z dnia 11 stycznia 2006 r., II CZ
125/05, nie publ., z dnia 19 stycznia 2006 r., IV CZ 146/05, nie publ., z dnia
19 kwietnia 2006 r., V CZ 14/06, nie publ., z dnia 22 czerwca 2006 r., V CZ 40/06,
nie publ.).
3
Tak określona wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa od kwoty
wskazanej w art. 3982
§ 1 k.p.c. w związku z czym skargę kasacyjną należało
odrzucić (art. 3986
§ 3 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono
stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39319
k.p.c.