sygn. I CZ 149/12 10 maja 2013 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 10 maja 2013, sygn. I CZ 149/12

Data orzeczenia 10 maja 2013
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący SSN Krzysztof Pietrzykowski
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt I CZ 149/12
POSTANOWIENIE
Dnia 10 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Marta Romańska (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa D. K.
przeciwko Towarzystwu Budownictwa Społecznego B. Spółce z o.o.
w .
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2013 r.,
zażalenia strony pozwanej na postanowienie zawarte w punkcie 2. wyroku Sądu
Apelacyjnego w […] z dnia 13 marca 2012 r., w przedmiocie kosztów procesu w
postępowaniu apelacyjnym,
uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie i wniosek o zasądzenie
kosztów postępowania apelacyjnego przekazuje Sądowi
Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu
Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania
zażaleniowego.
2
Uzasadnienie
Wyrokiem z 13 marca 2012 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego
Towarzystwa Budownictwa Społecznego „B." Sp. z o.o. od wyroku Sądu
Okręgowego w W. z 16 czerwca 2011 r. i zasądził od niego na rzecz powódki D.
K. kwotę 5400 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym.
Jako podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego Sąd
Apelacyjny powołał art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 6 w zw. z
§ 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia
opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa
kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z
urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego
w przedmiocie kosztów postępowania pozwany zarzucił, że zapadło ono
z naruszeniem art. 109 § 1 k.p.c. przez zasądzenie na rzecz powódki
reprezentowanej przez fachowego pełnomocnika kosztów postępowania pomimo
braku wniosku o ich przyznanie według norm przepisanych, § 6 pkt 6 w zw. z § 12
ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia opłat
za czynności radców prawnych (...) poprzez nienależne zasądzenie na rzecz
powódki kwoty 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w warunkach gdy
adekwatnie do wartości przedmiotu sporu mogła jej być zasądzona z tego tytułu
najwyżej kwota 2.400 zł.
Pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez oddalenie
wniosku powódki o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania oraz
o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 98 k.p.c. strona przegrywająca proces ma
obowiązek zwrócić przeciwnikowi koszty procesu niezbędne do podjęcia celowej
obrony jej praw, w tym koszty zastępstwa procesowego, jeżeli strona jest
reprezentowana przez pełnomocnika zawodowego. Wysokość kosztów należnych
stronie tytułem kosztów zastępstwa procesowego wykonywanego przez radcę
3
prawnego ustala się według stawek określonych w powołanym wyżej
rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za
czynności radców prawnych (...). Wysokość wynagrodzenia w stawce minimalnej
przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50.000 zł do 200.000 zł wynosi na mocy
§ 6 pkt 6 rozporządzenia 3.600 zł, przy czym stawki minimalne za prowadzenie
spraw w postępowaniu apelacyjnym wynoszą przed sądem apelacyjnym - 75%
stawki minimalnej, jeżeli sprawę prowadził ten sam radca prawny. W niniejszej
sprawie zatem wysokość kosztów należnych na rzecz powódki reprezentowanej
przez radcę prawnego wynosiła 2.400 zł.
Zgodnie z art. 109 § 1 k.p.c. roszczenie o zwrot kosztów wygasa, jeżeli
strona najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej
wydanie wyroku nie złoży spisu kosztów albo nie zgłosi wniosku o przyznanie
kosztów według norm przepisanych. Z urzędu sąd orzeka tylko o kosztach
należnych stronie, która działa bez fachowego pełnomocnika.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że w odpowiedzi na apelację (k. 606)
powódka wniosła o zasądzenie od pozwanej „zwrotu kosztów postępowania
z wyodrębnieniem kosztów zastępstwa procesowego", a na rozprawie apelacyjnej
(k. 618) pełnomocnik powódki wniósł o oddalenie apelacji pozwanego od wyroku
Sądu pierwszej instancji i zasądzenie na rzecz powódki kosztów postępowania.
Oświadczenie to mogło podlegać wykładni, a skoro jego złożeniu nie towarzyszyło
złożenie spisu kosztów, których zasądzenia domagała się powódka, to Sąd
Apelacyjny miał podstawy przyjąć, że powódka zmierza do zasądzenia na swoją
rzecz kosztów obejmujących taryfowe wynagrodzenie pełnomocnika.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3941
§ 3 w zw. z art. 39815
§ 1 zdanie pierwsze k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji,
a rozstrzygnięcie o kosztów postępowania zażaleniowego pozostawił Sądowi
Apelacyjnemu.
es