Postanowienie SN z 10 maja 2013, sygn. I CZ 41/13
Data orzeczenia
10 maja 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Krzysztof Pietrzykowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 10 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)
SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)
SSN Marta Romańska
w sprawie ze skargi D. C. i K. L. o wznowienie postępowania w sprawie z
powództwa D. C. i K. L.
przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Sprawiedliwości o zapłatę,
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego
z dnia 10 lutego 2012 r.,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2013 r.,
zażalenia skarżących na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 18 października 2012 r.,
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 października 2012 r. Sąd
Apelacyjny odrzucił skargę skarżących D. L. i K. C. o wznowienie postepowania
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 lutego 2012
r. W zażaleniu skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonego postanowienia
zarzucając naruszenia art. 410 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W zażaleniu pełnomocnik powódek wskazuje, że w sposób zgodny ze swoją
najlepsza wiedzą odpowiedział na wezwanie sądu oraz wnosił o przedłużenie
terminu do złożenia odpowiedzi na wezwanie. Zdaniem pełnomocnika skoro Sąd
Apelacyjny nie ustosunkował się do tego wniosku, to tym samym uznał,
że wyjaśnienia powódek i ich pełnomocnika okazały się wystarczające. Wydanie
w takiej sytuacji postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie narusza art. 410
2 k.p.c., gdyż w razie powzięcia przez Sąd dalszych wątpliwości należało wezwać
powódki do wyjaśnień w oparciu o art. 410 § 2 k.p.c. Stanowisko to nie zasługuje
na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny, właśnie na podstawie art. 410 § 2 k.p.c. wezwał
powódki do wskazania okoliczności, że termin do wniesienia skargi została
zachowany i że skarga jest dopuszczalna. Skoro w zakreślonym terminie ani
pełnomocnik, ani powódki nie przedstawili argumentów, które uzasadniałyby to,
że zachowany został termin do wniesienia skargi oraz zachodzą okoliczności
uzasadniające dopuszczalność skargi, to Sąd Apelacyjny trafnie uznał, że zebrany
w sprawie materiał nie uzasadnia przyjęcia skargi o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 lutego
2012 r.
Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art.
39814
k.p.c., w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.