Postanowienie SN z 10 maja 2013, sygn. I CZ 146/12
Data orzeczenia
10 maja 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Krzysztof Pietrzykowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 10 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Marta Romańska (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa S. B.
przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. z siedzibą w W.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2013 r.,
zażalenia powoda na postanowienie zawarte w punkcie 2. wyroku Sądu
Apelacyjnego z dnia 13 kwietnia 2012 r., dotyczące rozstrzygnięcia o kosztach
procesu,
uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie i wniosek o zasądzenie
kosztów postępowania apelacyjnego przekazuje Sądowi
Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu
Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania
zażaleniowego.
2
Uzasadnienie
Wyrokiem z 13 kwietnia 2012 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda S.
B. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z 22 czerwca 2011 r. i zasądził od powoda
na rzecz pozwanego Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń S.A. w W. kwotę 5.400
zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję. Jako podstawę
rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Apelacyjny powołał
art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 7 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia opłat za czynności radców
prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej
udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego
w przedmiocie kosztów postępowania powód zarzucił, że zapadło ono z obrazą
prawa materialnego, to jest § 6 pkt 7 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia opłat za czynności radców
prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej
udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163,
poz. 1349 ze zm.) poprzez ich błędne zastosowanie oraz § 6 pkt 6 tego
rozporządzenia przez jego pominięcie. Podał, że wytoczył powództwo o zapłatę
kwoty 172.182 zł, wobec powyższego do określenia kosztów zastępstwa
procesowego miały zastosowanie przepisy § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia opłat za czynności radców prawnych oraz
ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę
prawnego ustanowionego z urzędu, które przewidują wynagrodzenie radcy
prawnego w pierwszej instancji według stawki 3.600 zł, a w postępowaniu
apelacyjnym na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 w kwocie 2.700 zł.
W konkluzji powód wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez
zasądzenie na rzecz pozwanego kwoty 2.700 zł tytułem zwrotu kosztów
zastępstwa procesowego za drugą instancję.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
3
Zgodnie z art. 98 § 3 w związku z art. 99 k.p.c., do niezbędnych kosztów
procesu strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie,
jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki
jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd
osobistego stawiennictwa strony. Stosownie zaś do art. 109 § 2 zdanie drugie
k.p.c., przy ustalaniu wysokości kosztów poniesionych przez stronę
reprezentowaną przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, sąd bierze pod
uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika oraz czynności podjęte przez niego
w sprawie, a także charakter sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do
jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Stawki opłat za czynności radców prawnych,
o których mowa w art. 98 § 3 k.p.c. określa powołane wyżej rozporządzenie
Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia opłat za czynności radców
prawnych (...). Skoro wartość przedmiotu sporu w sprawie wytoczonej przez
powoda wynosiła 172.182 zł i taka też była wartość przedmiotu zaskarżenia
orzeczenia Sądu Okręgowego wniesioną przez powoda apelacją, to
wynagrodzenie należne pełnomocnikowi pozwanego w takiej sprawie powinno być
oznaczone na poziomie oznaczonym w § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia opłat za czynności radców prawnych (...),
z uwzględnieniem § 12 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia.
Według § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia
opłat za czynności radców prawnych (...) podstawę zasądzenia opłaty, stanowią
stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4, przy czym opłata ta nie może być
wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu
sprawy. Sąd Apelacyjny nie powołał się na jakiekolwiek okoliczności, które by
uzasadniały zasądzenie na rzecz pozwanego wielokrotności minimalnej stawki
wynagrodzenia określonej w tym rozporządzeniu. Trafnie zatem powód zarzuca,
że koszty postępowania apelacyjnego zostały przez Sąd Apelacyjny niewłaściwie
obliczone.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3941
§ 3 w zw. z art. 39815
§ 1 zdanie pierwsze k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.