sygn. I CSK 734/12 21 maja 2013 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 21 maja 2013, sygn. I CSK 734/12

Data orzeczenia 21 maja 2013
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący SSN Tadeusz Wiśniewski
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt I CSK 734/12
POSTANOWIENIE
Dnia 21 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z wniosku S. G. i in. ,
przy uczestnictwie T. Ś. i in. ,
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 maja 2013 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy S. G.
od postanowienia Sądu Okręgowego w W.
z dnia 27 kwietnia 2012 r.,
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
2
Prawomocnym postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy
w W. oddalił apelację wnioskodawcy S. G. od postanowienia Sądu Rejonowego z
dnia 21 lipca 2011 r., którym oddalono wniosek o stwierdzenie zasiedzenia.
W skardze kasacyjnej wnioskodawcy, skierowanej przeciwko temu
postanowieniu, wskazano naruszenie art. 382 w zw. z art. 233 § 1 k.p.c. oraz 328
§ 2 w zw. z art. 361 i 391 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3983
§ 1 k.p.c., skarga kasacyjna może być oparta na
podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub
niewłaściwe zastosowanie oraz na podstawie naruszenia przepisów postępowania,
jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wyłączono
natomiast, na podstawie art. 3983
§ 3 k.p.c., możliwość oparcia skargi kasacyjnej
na zarzutach dotyczących ustalenia faktów i oceny dowodów. W ten sposób
zharmonizowano podstawy kasacyjne z charakterem postępowania kasacyjnego
i zakresem rozpoznania skargi (art. 39813
§ 2 k.p.c.) oraz określono w sposób
jednoznaczny funkcję Sądu Najwyższego, jako sądu prawa, sprawującego nadzór
nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1
Konstytucji).
Z art. 3983
k.p.c. wynika, że dopuszczalne jest oparcie skargi kasacyjnej
na podstawie naruszenia przepisów postępowania, z wyłączeniem jednak
zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów, nawet wtedy,
gdy naruszenie tych przepisów mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
W tej sytuacji skarga kasacyjna ograniczona tylko do zarzutów dotyczących
ustalenia faktów lub oceny dowodów i niewskazująca na inne naruszenia
prawa jest niedopuszczalna (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia
23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).
Osnowa i uzasadnienie skargi kasacyjnej wniesionej przez wnioskodawcę
wskazują, że skarga ta została oparta wyłącznie na zarzutach dotyczących
ustalenia faktów i oceny dowodów. Skarżący starał się co prawda wskazać,
że podstawą kasacyjną jest naruszenie art. 328 § 2 k.c., ale powołanie tego
przepisu ma charakter czysto fasadowy. Dalszy wywód skargi wskazuje bowiem
3
wyraźnie, że naruszenie to miało, według wnioskodawcy, polegać na dokonaniu
wadliwej oceny materiału dowodowego, w tym przede wszystkim odmowy
wiarygodności zeznań świadków. Wniesiona skarga zawiera więc jedynie pozór
spełnienia wymagania, o którym mowa w art. 3983
§ 1 k.p.c.
W tej sytuacji, skarga kasacyjna oparta na podstawie, której kodeks
postępowania cywilnego nie przewiduje, podlega odrzuceniu (art. 3986
§ 2 k.p.c.).
jw