Postanowienie SN z 14 czerwca 2013, sygn. V CZ 26/13
Data orzeczenia
14 czerwca 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 14 czerwca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)
SSN Jan Górowski
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi A. B.
o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa A. B.
przeciwko L. S.A. w C. i D. S.A. w C.
o zapłatę, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 27 listopada 2007 r., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 14 czerwca 2013 r.,
zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 12 listopada 2012 r.,
1. oddala zażalenie
2. przyznaje adwokat A. M.-F. od Skarbu Państwa - Sądu
Apelacyjnego kwotę 5400 zł (pięć tysięcy czterysta),
powiększoną o stawkę podatku VAT, tytułem kosztów
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu A. B. w
postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym.
Uzasadnienie:
2
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 12 listopada 2012 r. odrzucił
zażalenie wniesione przez powoda na postanowienie z dnia 10 października 2012
r. z uwagi na brak zdolności postulacyjnej skarżącego, który osobiście wniósł
środek zaskarżenia do Sądu Najwyższego.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie
zarzucając, że został pozbawiony możliwości realizacji swojego uprawnienia
procesowego w postaci wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego nie posiadając
pełnomocnika procesowego, o którego ustanowienie wnosił.
Sąd Najwyższy wskazał co następuje:
W skardze o wznowienie postępowania skarżący zawarł wniosek
o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, który powinien być przez Sąd rozpatrzony
przed nadaniem biegu sprawie. Nie zmienia to jednak oceny, że powód zażalenie
do Sądu Najwyższego na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi
o wznowienie postępowania z dnia 10 października 2012 r. złożył osobiście, mimo
że art. 87.1 § 1 k.p.c. przewiduje obowiązkowe zastępstwo stron przez adwokatów
lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Zasadnie Sąd
Apelacyjny uznał zatem to zażalenie za niedopuszczalne i podlegające w związku
z tym odrzuceniu bez wzywania do uzupełniania jego braku. Z tego względu
zażalenie było nieuzasadnione i podlegało oddaleniu na podstawie art. 394.1 § 3
k.p.c. w zw. z art. 398.14 k.p.c. Oddalenie zażalenia nie przesądza jednak o utracie
możliwości zaskarżenia przez powoda postanowienia z dnia 10 października
2012 r. Sąd Apelacyjny nie rozpoznał bowiem dotychczas wniosku skarżącego
o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie o wznowienie postępowania. Był
on nadal aktualny po odrzuceniu skargi, wbrew odmiennej ocenie wyrażonej
w uzasadnieniu postanowienia z dnia 10 października 2012 r., skoro powodowi
przysługiwało uprawnienie procesowe do złożenia zażalenia do Sądu Najwyższego
.Powód nie musiał zatem ponawiać nierozpoznanego wniosku o ustanowienie
pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia prawidłowo zażalenia.
Natomiast wniesienie zażalenia wskazywało jednoznacznie, że wniosek
o ustanowienie pełnomocnika z urzędu powinien być rozpoznany. Należy zatem
przyjąć, że termin do wniesienia zażalenia nie rozpoczął dla powoda biegu przed
oddaleniem wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
3
es