Postanowienie SN z 27 czerwca 2013, sygn. III CZ 31/13
Data orzeczenia
27 czerwca 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Anna Owczarek
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 27 czerwca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Owczarek (przewodniczący)
SSN Krzysztof Pietrzykowski
SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa Z. P.
przeciwko W. K.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 27 czerwca 2013 r.,
zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
z dnia 15 lutego 2013 r.,
1. oddala zażalenie;
2. zasądza od W. K. na rzecz Z. P. koszty postępowania
zażaleniowego w kwocie 1.800 (jeden tysiąc osiemset) złotych.
Uzasadnienie
2
Sąd Rejonowy w T. wyrokiem z dnia 19 września 2011 roku (sygnatura akt
…263/10) zasądził od W. K. na rzecz Z. P. kwotę 98.300 złotych z odsetkami
ustawowymi i kosztami procesu tytułem odszkodowania za nienależyte wykonanie
przez pozwanego robót budowlanych. Apelacja pozwanego W. K. została oddalona
wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 lutego 2012 roku (sygnatura akt
…480/11). W skardze z dnia 27 sierpnia 2012 roku, W. K. domagał się wznowienia
tego postępowania i uchylenia powyższego wyroku, wskazując jako podstawę
wznowienia, zarzut oparcia wyroku na podrobionej dokumentacji technicznej
obiektu, w którym wykonywał roboty budowlane (art. 403 § 1 punkt 1 k.p.c.).
Skarżący podniósł także, iż w dniu 31 maja 2012 r. zawiadomił Prokuraturę
Rejonową w T. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa sfałszowania dokumentacji
technicznej, przedłożenia tej dokumentacji w charakterze dowodu w sprawie
…263/10 oraz poświadczenia przez radcę prawnego, że dokumentacja jest zgodna
z oryginałem dokumentacji technicznej, przy czym postępowanie to zostało
umorzone w dniu 27 grudnia 2012 r. postanowieniem KPP w T.
Postanowieniem z dnia 15 lutego 2013 r., Sąd Okręgowy w K. odrzucił
skargę z uwagi na nie wykazanie przez skarżącego ustawowej podstawy
wznowienia. Sąd ocenił, że znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja
techniczna nie została podrobiona ani przerobiona, albowiem braki w zakresie
podpisów i pieczątek czy uzgodnień i projektów instalacji świadczą co najwyżej o jej
niekompletności, sygnalizowanej zresztą przez biegłego sporządzającego opinię
w sprawie.
W zażaleniu skarżący, zarzucając naruszenie prawa procesowego, tj. art.
403 § 1 punkt 1 k.p.c. przez jego błędną wykładnię i błędne zastosowanie, wniósł
o zmianę zaskarżonego orzeczenia przez wznowienie postępowania i zasądzenie
na rzecz pozwanego od powoda kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
3
Skarga o wznowienie postępowania jest środkiem prawnym o mieszanym
charakterze, łączącym pozew (czyli pismo wszczynające nową sprawę) ze
środkiem zaskarżenia skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu sądu,
nadzwyczajnym środkiem prawnym o limitowanych podstawach, wskazanych w art.
401, 4011
i art. 403 k.p.c. Jej wniesienie inicjuje postępowanie dwufazowe,
w którym najpierw sąd bada dopuszczalność skargi o wznowienie (w zależności od
wyniku kontroli następuje zwrot skargi lub jej odrzucenie), a następnie, po
przesądzeniu dopuszczalności skargi, rozpoznaje ją merytorycznie i wydaje
stosowne rozstrzygnięcie.
Skarżący oparł skargę na tak zwanej właściwej przyczynie restytucyjnej,
przewidzianej w art. 403 § 1 punkt 1 k.p.c., zgodnie z którym można żądać
wznowienia na tej podstawie, że wyrok został oparty na dokumencie podrobionym
lub przerobionym.
Podzielić należy w pełni stanowisko Sądu drugiej instancji zaprezentowane
w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że w realiach rozpatrywanej sprawy,
skarżący nie wykazał faktu podrobienia lub przerobienia dokumentacji technicznej,
wchodzącej w skład materiału dowodowego sprawy, której dotyczy wniosek
o wznowienie. Nie ma potrzeby przytaczania czy powtarzania obszernych
wywodów Sądu drugiej instancji, wystarczy wskazanie, że w ocenie Sądu
Najwyższego, mają one pełne oparcie w materiale sprawy i uzasadniają konkluzję
Sądu Okręgowego o nie istnieniu wskazanej przez skarżącego ustawowej
przyczyny wznowienia postępowania.
Pojęcie podrobienia dokumentu odnosi się do etapu jego powstania,
w którym dokument jest sporządzany przez określony podmiot i w odpowiedniej
formie. Podrobienie dokumentu polega na sporządzeniu go przez inny podmiot niż
ten, na który wskazuje treść dokumentu i od którego ma pochodzić (por. wyrok SN
z dn. 16 maja 2007 r, III CSK 56/07, LEX nr 334985, postanowienie SN z dn. 9 lipca
2008 r., V CZ 43/08, LEX nr 590290). Przerobienie dokumentu oznacza natomiast
wprowadzenie zmian w treści dokumentu sporządzonego przez podmiot, faktycznie
oznaczony w tym dokumencie ( por. postanowienie SN z dnia 6 czerwca
1997 r., III CKN 85/97, OSNC 1997, nr 11, poz. 182). Przerobienie dokumentu,
4
o jakim mowa w art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c., polega na nadaniu mu innej, niż
pierwotna, treści, tj. wpisaniu w jej miejsce innej lub poprawienia istniejącej.
Niekompletność dokumentacji projektowej czy inne jej ewentualne wady nie są
równoznaczne z podrobieniem lub przerobieniem dokumentu w rozumieniu
cytowanych wyżej przepisów k.p.c.
W tym stanie rzeczy, zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu na
podstawie art. 3941
§ 3 k.p.c. w związku z art. 39814
k.p.c. Orzeczenie o kosztach
postępowania zażaleniowego znajduje oparcie w art. 98 w związku z art. 108
w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c.