sygn. V CNP 74/12 17 lipca 2013 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 17 lipca 2013, sygn. V CNP 74/12

Data orzeczenia 17 lipca 2013
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący SSN Anna Owczarek
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt V CNP 74/12
POSTANOWIENIE
Dnia 17 lipca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Anna Owczarek
w sprawie ze skargi T. Z.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego w G. z dnia 18 kwietnia 2012 r.,
w sprawie z wniosku T. Z.
przy uczestnictwie D. Z. i in.,
o ustanowienie służebności drogi koniecznej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lipca 2013 r.,
1) odrzuca skargę
2) zasądza od T. Z. na rzecz M.K.-W. i M. W. kwotę 120,- (sto
dwadzieścia) zł oraz na rzecz D. Z. kwotę 120,- (sto
dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
2
Wnioskodawca T. Z. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 18 kwietnia 2012 r.,
oddalającego apelacje wnioskodawcy oraz uczestników […] od postanowienia
Sądu Rejonowego w R. z dnia 14 października 2011 r., którym ustanowiona została
bliżej określona służebność drogi koniecznej.
Jako podstawę skargi wnioskodawca przyjął naruszenie art. 145 § 2 k.c., art.
287 k.c. i 288 k.c. oraz przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki
Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. Uprawdopodabniając wyrządzenie szkody
zaskarżonym postanowieniem wnioskodawca wskazał, że zmuszony jest urządzić
na nowo dojazd do nieruchomości i zapłacić za ustanowienie służebności
wynagrodzenie, wyższe jak w wypadku ustanowienia drogi o innym przebiegu.
Z kolei wykazując, że wzruszenie zaskarżonego postanowienia w drodze innych
środków prawnych nie było i nie jest możliwe, podał m.in. iż nie mógł wnieść skargi
kasacyjnej od zaskarżonego postanowienia, bowiem wartość przedmiotu
zaskarżenia nie przekraczała pięćdziesięciu tysięcy złotych. W konkluzji
wnioskodawca wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego
postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm
przepisanych.
W odpowiedzi na skargę uczestnicy D. Z. oraz M. K.-W. i M. W. wnieśli o jej
oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył:
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 5192
§ 1 k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności
z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu drugiej instancji
kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została
wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego postanowienia w drodze
przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Wbrew twierdzeniom skarżącego od zaskarżonego postanowienia Sądu
Okręgowego przysługiwała skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego, bowiem
w postępowaniu nieprocesowym w sprawach z zakresu prawa rzeczowego na
podstawie art. 5191
§ 1 k.p.c. skarga taka przysługuje od wydanego przez sąd
drugiej instancji postanowienia co do istoty sprawy. W sprawach z zakresu prawa
3
rzeczowego, do jakich należy ustanowienie służebności drogi koniecznej,
dopuszczalność skargi kasacyjnej nie została uzależniona od dodatkowego
kryterium wartości przedmiotu zaskarżenia (ratio valoris).
Niezależnie od powyższej podstawy odrzucenia skargi wskazać należy, że
wnioskodawca nie uprawdopodobnił istnienia szkody wyrządzonej wydaniem
zaskarżonego postanowienia. Powołane przez skarżącego istnienie obowiązku
urządzenia służebności i zapłaty wynagrodzenia za jej ustanowienie, stwierdzonych
zaskarżonym postanowieniem, samo w sobie stanowi jedynie szkodę hipotetyczną,
przyszłą, która powstanie dopiero wtedy, gdy zaskarżone postanowienie zostanie
wykonane. Uprawdopodobnienie wyrządzonej szkody, wymagane przez art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c., dotyczyć musi natomiast szkody, która już powstała
(por. postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC
2006/6/110; wyrok SN z 6 sierpnia 2008 r., II BP 68/07, OSNP 2010/1-2/6;
postanowienie SN z dnia 4 grudnia 2009 r., I CNP 93/09, niepubl.; postanowienie
SN z dnia 10 grudnia 2010 r., III CNP 48/10, niepubl.; postanowienie SN z dnia
11 października 2012 r., I CNP 21/12, niepubl.). Wymaganie takie wynika wprost
z treści 5192
§ 1 k.p.c. w zw. z art. 4171
§ 2 k.c.
W myśl art. 4248
§ 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na
posiedzeniu niejawnym skargę niedopuszczalną oraz skargę niespełniającą
wymagań określonych w art. 4245
§ 1 k.p.c. Ponadto zgodnie z art. 4248
§ 2 w zw.
z art. 13 § 2 k.p.c. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli zmiana zaskarżonego
postanowienia w drodze innych środków prawnych była możliwa. Z tych względów
Sąd Najwyższy postanowił jak w postanowieniu.
O kosztach postępowania ze skargi orzeczono, przyjmując sprzeczność
interesów uczestników postępowania, na podstawie art. 520 § 2 k.p.c. w zw. art.
391 § 1, art. 39821
i art. 42412
k.p.c., oraz § 13 ust. 5 pkt 2 w zw. z § 8 pkt 3
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie
opłat za czynności adwokackie… (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
4
db