Postanowienie SN z 10 grudnia 2013, sygn. II CNP 49/13
Data orzeczenia
10 grudnia 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Grzegorz Misiurek
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 10 grudnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Grzegorz Misiurek
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2013 r.
skargi J. P. i R. P.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w Z. z dnia 13 grudnia 2012 r.,
wydanego w sprawie z powództwa J. P. i R. P.
przeciwko A. K.
o zapłatę,
odrzuca skargę i nie obciąża powodów kosztami
postępowania wywołanymi skargą.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Z. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w
Ż. z dnia 27 września 2012 r. – zasądzający od pozwanej na rzecz powodów kwotę 12.774
zł z ustawowymi odsetkami - i oddalił powództwo.
Powodowie wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego
wyroku, wskazując m.in. iż w związku z wydaniem zaskarżonego orzeczenia została im
wyrządzona szkoda w postaci niezasądzenia przez Sąd drugiej instancji odsetek od kwoty
15.199,94 zasądzonej przez Sąd Okręgowy na podstawie art. 46 § 1 k.k. od oskarżonej A. K.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
2
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna
zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie
orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie
uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego
wywodu prawnego przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas
jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z
prawem (por. m. in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP
38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ.).
Złożona skarga nie spełnia wymogu uprawdopodobnienia szkody spowodowanej przez
wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. W treści wniesionej skargi powodowie
powołali się ogólnie na naruszenie przez Sąd Okręgowy art. 415 k.c. i art. 361 § 2 i 359 § 2
k.c. a w swojej argumentacji eksponowali poniesienie szkody w postaci utraconych
korzyści, będącej następstwem bezprawnego działa działania pozwanych.
Skarga powodów nie spełnia zatem wymagania przewidzianego w art. 4245
§ 1
pkt 4 k.p.c. Same twierdzenia skarżących, że przez wydanie prawomocnego
orzeczenia ponieśli szkodę nie jest uprawdopodobnieniem jej wyrządzenia.
W orzecznictwie podkreśla się, że wszystkie wymienione w art. 4245
§ 1 k.p.c.
elementy muszą być w skardze wyraźnie zamieszczone, aby pismo takie można
było uznać za skargę (por. postanowienie SN z dnia 13 listopada 2007 r., III CNP
78/07, niepubl.). Brak któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych skargi jest
brakiem istotnym, nieusuwalnym w trybie wzywania do uzupełnienia braków
formalnych skargi i powoduje jej odrzucenie a limine (por. postanowienie SN z dnia
18 stycznia 2006 r., III CNP 26/05, nie publ.).
Z tych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248
§ 2 k.p.c. odrzucił skargę,
rozstrzygając o kosztach postępowania stosownie do art. 102 w zw. z art. 391 § 1, art.
39820
i art. 42412
k.p.c.
3
es