Postanowienie SN z 19 grudnia 2013, sygn. II CZ 87/13
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
powód
pozwany
biegły
Data orzeczenia
19 grudnia 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Jan Górowski
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 19 grudnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jan Górowski (przewodniczący)
SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie ze skargi L. N.
o wznowienie postępowania zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego
z dnia 11 stycznia 2012 r.,
wydanym w sprawie z powództwa L. N.
przeciwko H. E.
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 19 grudnia 2013 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 24 lipca 2013 r.
1. odrzuca zażalenie w części dotyczącej rozstrzygnięcia
zawartego w punkcie II. zaskarżonego postanowienia,
2. oddala zażalenie w pozostałej części,
3. zasądza od L. N. na rzecz H. E. kwotę 3 600 (trzy tysiące
sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w
postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
2
W sprawie powództwa L. N. przeciwko H. E.-Z. o zobowiązanie do złożenia
oświadczenia woli, Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 11 stycznia 2012 r., oddalił
apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w P., podzielając stanowisko tego
Sądu, że po zawarciu umowy darowizny nieruchomości pozwana nie dopuściła się
względem powoda rażącej niewdzięczności. W skardze o wznowienie
postępowania w tej sprawie powód, wskazując na podstawę z art. 403 § 2 k.p.c.,
powołał się na nowe środki dowodowe, z których nie mógł skorzystać w
poprzednim postępowaniu. Opinia biegłego psychiatry z dnia 14 września 2012 r.
oraz prawomocny wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 14 lutego 2013 r.,
unieważniający małżeństwo powoda z pozwaną z powodu jej choroby psychicznej
świadczyły, zdaniem powoda, o chorobie psychicznej pozwanej, na skutek której
dopuściła się ona rażącej niewdzięczności. Ponadto powód domagał się udzielenia
zabezpieczenia.
Postanowieniem z dnia 24 lipca 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
powoda o wznowienie postępowania (punkt pierwszy postanowienia) i oddalił
wniosek o udzielenie zabezpieczenia (punkt drugi postanowienia). W uzasadnieniu
Sąd Apelacyjny wskazał, że skarga została wniesiona po upływie przepisanego
terminu, a powołane środki dowodowe nie stanowią ustawowej podstawy
wznowienia.
Zażalenie na to postanowienie złożył powód, zaskarżając je w całości
i domagał się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu do
ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie skierowane przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w punkcie
drugim zaskarżonego postanowienia, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu.
Przepisy kodeksu postępowania cywilnego (art. 3941
§ 1 i 2 k.p.c.) nie przewidują
bowiem zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienie w przedmiocie
udzielenia zabezpieczenia. Zażalenie, którego nie przewiduje ustawa, jako
3
niedopuszczalne, podlega odrzuceniu (art. 3941
§ 3 w związku z art. 39821
w związku z art. 397 § 2 k.p.c. w związku z art. 373 i art. 370 k.p.c.).
W pozostałej części zażalenie jako bezzasadne, podlegało oddaleniu.
Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., podstawą wznowienia może być późniejsze
wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć
wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim
postępowaniu. Muszą to być okoliczności faktyczne lub środki dowodowe istniejące
już w czasie trwania prawomocnie zakończonego postępowania, ale stronie
wówczas nieznane i tym samym niemożliwe do wykorzystania przez nią (por.
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 6 czerwca 2012 r., IV CZ 11/12, nie publ.
oraz z dnia 28 maja 2013 r., V CZ 1/13, nie publ.).
Sąd Apelacyjny trafnie wskazał, że zarówno opinia biegłego psychiatry
wydana w dniu 14 września 2012 r., jak i prawomocny wyrok Sądu Okręgowego
w P. z dnia 14 lutego 2013 r., unieważniający małżeństwo powoda z pozwaną
zostały wydane po rozstrzygnięciu sprawy o zobowiązanie do złożenia
oświadczenia woli. Nie są to zatem środki dowodowe, które mogły mieć wpływ na
jej wynik, a z których powód nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Z przedstawionych powodów zażalenie podlegało oddaleniu, na podstawie
art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814
§ 1 k.p.c.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98
w związku z art. 108 w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. w związku z § 6 pkt 7 i § 13
ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U.
z 2013 r., poz. 461).
4., podstawą wznowienia może być późniejsze
wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć
wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim
postępowaniu. Muszą to być okoliczności faktyczne lub środki dowodowe istniejące
już w czasie trwania prawomocnie zakończonego postępowania, ale stronie
wówczas nieznane i tym samym niemożliwe do wykorzystania przez nią (por.
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 6 czerwca 2012 r., IV CZ 11/12, nie publ.
oraz z dnia 28 maja 2013 r., V CZ 1/13, nie publ.).
Sąd Apelacyjny trafnie wskazał, że zarówno opinia biegłego psychiatry
wydana w dniu 14 września 2012 r., jak i prawomocny wyrok Sądu Okręgowego
w P. z dnia 14 lutego 2013 r., unieważniający małżeństwo powoda z pozwaną
zostały wydane po rozstrzygnięciu sprawy o zobowiązanie do złożenia
oświadczenia woli. Nie są to zatem środki dowodowe, które mogły mieć wpływ na
jej wynik, a z których powód nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Z przedstawionych powodów zażalenie podlegało oddaleniu, na podstawie
art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814
§ 1 k.p.c.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98
w związku z art. 108 w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. w związku z § 6 pkt 7 i § 13
ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U.
z 2013 r., poz. 461).
4