Postanowienie SN z 27 lutego 2014, sygn. V CNP 45/13
Data orzeczenia
27 lutego 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Kazimierz Zawada
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 27 lutego 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie ze skargi B. Ś. i R. Ś.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Rejonowego w Z. z dnia 23 maja 2012 r.,
w sprawie z wniosku A. Ś.
przy uczestnictwie R. Ś. i B. Ś.
o zniesienie współwłasności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lutego 2014 r.,
odrzuca skargę.
2
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 23 maja 2012 r. odrzucił żądanie
uczestników postępowania B. Ś. i R. Ś. o przeniesienie prawa własności w wyniku
odwołania darowizny oraz zniósł współwłasność oznaczonej nieruchomości.
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 23 maja 2012 r. uczestnicy postępowania
B. Ś. i R. Ś. zarzucili naruszenie przez Sąd Rejonowy art. 199 § 1 pkt 2, art. 366,
231, 233 i 328 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 5192
§ 1 k.p.c., można żądać stwierdzenia niezgodności
z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu drugiej instancji
kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została
wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego postanowienia w drodze
przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Ponadto,
w myśl art. 5192
§ 2 k.p.c., w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem
wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych
wolności albo praw człowieka i obywatela, można także żądać stwierdzenia
niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu
pierwszej lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona
nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa
zmiana lub uchylenie postanowienia w drodze innych przysługujących stronie
środków prawnych.
W sprawie brak podstaw do stwierdzenie wyjątkowego wypadku, o którym
mowa w art. 5192
§ 2 k.p.c. Wyjątkowe wypadki, o których mowa w art. 5192
§ 2
k.p.c., obejmują tylko okoliczności odnoszące się do nieskorzystania przez stronę
z przysługujących jej środków zaskarżenia z przyczyn od niej niezależnych, np.
z powodu ciężkiej choroby, katastrofy, klęski żywiołowej, błędnej informacji
udzielonej przez pracownika sądu (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
10 sierpnia 2010 r., II CNP 39/10, i 8 sierpnia 2012 r., II CNP 29/12), skarżący zaś
nie wykazali, że odrzucenie apelacji B. Ś. nastąpiło z takich właśnie przyczyn.
Należy podzielić wyjaśnienia zawarte w postanowieniu Sądu Rejonowego z dnia 22
października 2012 r. oraz postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 6 grudnia 2012
3
r., że uchybienie przez B. Ś. terminowi do wniesienia apelacji nastąpiło z przyczyn,
które jego obciążają.
Niezależnie od tego zaskarżone postanowienie w części odrzucającej
żądanie uczestników postępowania B. Ś. i R. Ś. o przeniesienie prawa własności
nie jest – jak tego wymaga art. 5192
§ 2 k.p.c. - postanowieniem co do istoty
sprawy.
Z tych względów skargę odrzucono na podstawie art. 4248
§ 2 w związku
z art. 13 § 2 k.p.c.