sygn. I CSK 386/13 13 marca 2014 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 13 marca 2014, sygn. I CSK 386/13

Data orzeczenia 13 marca 2014
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący SSN Marian Kocon
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Podstawa prawna
Sygn. akt I CSK 386/13
POSTANOWIENIE
Dnia 13 marca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marian Kocon
w sprawie z powództwa A. R.
przeciwko M. S.A. z siedzibą w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 marca 2014 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 11 grudnia 2012 r.,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
2
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2012 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki
A. R. od wyroku Sądu Okręgowego w W., w sprawie przeciwko M. SA z siedzibą w
W., o zapłatę.
Powódka wniosła skargę kasacyjną, w której żądała uchylenia zaskarżonego
wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji,
ewentualnie żądała uchylenia zaskarżonego wyroku i jego zmianę przez
uwzględnienie powództwo. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do
rozpoznania wskazała, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz
zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych.
Określone w art. 3984
§ 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku
o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący
wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego
w art. 3984
§ 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie
i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę
oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie
przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź
odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie do rozpoznania
oparty został na art. 3989
§ 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia
wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie,
że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz zachodzi potrzeba
wykładni przepisów prawnych. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania,
którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu
(art. 39813
§ 1 k.p.c.).
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania (art. 3989
§ 2 k.p.c.).
3