Postanowienie SN z 10 kwietnia 2014, sygn. I CSK 417/13
Data orzeczenia
10 kwietnia 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Dariusz Zawistowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 10 kwietnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa Wydawnictwo B. Spółka z o.o. Spółki Komandytowej
w W.
przeciwko R. O.
o ochronę praw ochronnych do znaku towarowego oraz o zaniechanie czynów
nieuczciwej konkurencji,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 kwietnia 2014 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 14 lutego 2013 r.,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
2
UZASADNIENIE
Zgodnie z brzmieniem art. 3989
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:
- w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne
- istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów
- zachodzi nieważność postępowania
- skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego
rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej
doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi
swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej
wykładni i stosowania prawa.
Skarga kasacyjna pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14
lutego 2013 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na
jej oczywistą zasadność oraz występowanie w sprawie istotnych zagadnień
prawnych. Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego
uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazane przez skarżącego
podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzą. Brak jest także
podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania.
Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem
dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie
przez skarżącego. W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista
zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania
głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi
zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia
prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej
i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym
3
uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez skarżącego,
związane z zarzutami naruszenia przepisów postępowania, nie daje zaś podstaw.
Powoływanie się przez skarżącego na występowanie w sprawie istotnego
zagadnienia prawnego wymaga odpowiedniego sformułowania tego zagadnienia,
wskazania przepisów prawa, na których tle zagadnienie się wyłoniło oraz
przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej możliwość rozbieżnych
ocen prawnych oraz istotności tego zagadnienia. Rozstrzygnięcie zagadnienia
prawnego o znaczeniu uniwersalnym, musi mieć jednocześnie także znaczenie dla
sposobu rozstrzygnięcia sprawy, w której zagadnienie powstało.
Argumentacja prawna powołana przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku
o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz ich przedmiot, nie pozwala zaś
przyjąć, aby zagadnienia te mogły - z punktu widzenia okoliczności rozstrzyganej
sprawy - być uznane za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989
§ 1 pkt
1 k.p.c. W części nie uwzględniają one bowiem rzeczywistych okoliczności
faktycznych, w których art. 296 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo własności przemysłowej
został zastosowany, a w pozostałym zakresie zagadnienia przedstawione przez
skarżącego zostały już dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowej judykaturze
Sądu Najwyższego. W wyrokach z dnia 22 lutego 2007, III CSK 300/06, z dnia
22 lutego 2007, III CSK 323/06 i z dnia 14 marca 2008 r., IV CSK
445/07Sąd Najwyższy stwierdził, że na gruncie art. 296 ust. 2 pkt 1 prawa
własności przemysłowej nie jest wymagane udowodnieni przesłanki ryzyka
wprowadzenia odbiorców błąd. Nie istnieje zaś potrzeba wykładni przepisów prawa
ani nie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli Sąd Najwyższy na ten temat
wyraził już swój pogląd we wcześniejszym orzecznictwie, a nie zachodzą
okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu.
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi ej do rozpoznania
orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989
§ 2 k.p.c.).