Postanowienie SN z 24 kwietnia 2014, sygn. III CSK 184/13
Data orzeczenia
24 kwietnia 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Irena Gromska-Szuster
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 24 kwietnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)
SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)
SSA Katarzyna Polańska-Farion
w sprawie z wniosku "K. R." sp. z o.o. w K.
przy uczestnictwie J. S.A. w Z.
o wpis,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 24 kwietnia 2014 r.,
skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w N.
z dnia 28 marca 2013 r.,
oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
2
W dniu 28 stycznia 2013 r. Sąd Rejonowy dokonał wpisu w księdze
wieczystej […] K. R. Spółki z o.o. jako wieczystego użytkownika i właściciela
budynku stanowiącego odrębną nieruchomość w miejsce dotychczas ujawnionej J.
S.A. Podstawę wpisu stanowiło m.in. postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 16
października 2012 r. o wstrzymaniu skuteczności wyroku Sądu Rejonowego w M. z
dnia 12 lipca 2010 r. (wyrok uzgadniający treść księgi wieczystej z rzeczywistym
stanem prawnym – powódka w miejsce pozwanej) w związku z wniesieniem skargi
kasacyjnej pozwanej K. R. Spółki z o.o. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29
maja 2012 r.
Apelację od tego wpisu wniosła J. S.A.
Sąd Okręgowy w N. postanowieniem z dnia 28 marca 2013 r. uchylił
zaskarżony wpis i wniosek oddalił oraz orzekł, że wnioskodawca i uczestnik
ponoszą koszty postępowania apelacyjnego związane ze swym udziałem
w sprawie. Podkreślił, że wstrzymanie skuteczności wyroku nie tworzy nowego
stanu prawnego, a jedynie powoduje zawieszenie stanu już uprzednio
wykreowanego. Dopóki więc nie zostanie wyrok Sądu Rejonowego w M. z dnia 12
lipca 2010 r. oraz wyrok Sądu Okręgowego w N. z dnia 29 maja 2012 r. wykluczony
z obrotu prawnego, to brak jest podstaw prawnych do zmiany dotychczasowego
prawomocnego wpisu w drodze wykreślenia go z księgi wieczystej, którego
podstawą były wymienione orzeczenia. Postanowienie Sądu Okręgowego
dotyczące wstrzymania skuteczności wyroku Sądu Rejonowego nie jest takim
dokumentem, który mógłby wykazywać niezgodność, o której mowa w art. 31 ust.
2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (jedn. tekst: Dz.U.
z 2013 r., poz. 707 ze zm.; dalej: "k.w.h."), a w konsekwencji uzasadniającym
zmianę w księgach wieczystych, jakiej dokonał Sąd Rejonowy zaskarżonym
wpisem.
Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła
postanowienie Sądu Okręgowego w całości, zarzucając naruszenie przepisów
postępowania, mianowicie art. 372 k.p.c. i art. 2 w związku z art. 45 § 1 Konstytucji,
art. 31 ust. 2 k.w.h., art. 388 § 4 w związku z art. 388 § 1 k.p.c., art. 316 § 1
3
w związku z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 6269
i art. 6268
§ 2 k.p.c. w związku z art.
34 k.w.h.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Trzeba zgodzić się z Sądem Okręgowym, że postanowienie tego Sądu
dotyczące wstrzymania skuteczności wyroku Sądu Rejonowego w M. z dnia 12
lipca 2010 r. nie jest takim orzeczeniem, które wskazywałoby na niezgodność
między wpisem w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym (art. 31
ust. 2 k.w.h.). Wstrzymanie skuteczności wyroku Sądu Rejonowego w M. nastąpiło
w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w N. z
dnia 29 maja 2012 r. Ostatnio wymieniony wyrok został uchylony przez Sąd
Najwyższy wyrokiem z dnia 27 czerwca 2013 r., III CSK 294/12, a sprawa została
przekazana Sądowi Okręgowemu w N. do ponownego rozpoznania i orzeczenia o
kosztach postępowania kasacyjnego. Nadal jednak pozostał w obrocie wyrok Sądu
Rejonowego w M. z dnia 12 lipca 2010 r. Skarga kasacyjna jest zatem bezzasadna,
bez znaczenia w niniejszej sprawie jest bowiem okoliczność, że w wyniku dalszych
rozstrzygnięć sądowych mogło ewentualnie dojść do usunięcia z obrotu prawnego
wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 29 maja 2012 r.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814
k.p.c.
orzekł, jak w sentencji.