sygn. IV CZ 22/14 22 maja 2014 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 22 maja 2014, sygn. IV CZ 22/14

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Przedmiot podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej
Typ sprawy sprawa cywilna nieprocesowa - podział majątku wspólnego
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Data orzeczenia 22 maja 2014
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący SSN Barbara Myszka
Sygn. akt IV CZ 22/14
POSTANOWIENIE
Dnia 22 maja 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Barbara Myszka (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSA Katarzyna Polańska-Farion
w sprawie z wniosku K. S.
przy uczestnictwie M. Z.
o podział majątku wspólnego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 22 maja 2014 r.,
zażalenia uczestniczki postępowania
na postanowienie Sądu Okręgowego w G.
z dnia 27 listopada 2013 r.,
oddala zażalenie.
2
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 27 listopada 2013 r. odrzucił apelację
pełnomocnika uczestniczki postępowania, wniesioną od postanowienia Sądu
Rejonowego z dnia 25 października 2012 r., z tej racji, że opłata od tego środka
odwoławczego została wniesiona po terminie. Wprawdzie postanowieniem z dnia
24 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy przywrócił uczestniczce postępowania termin do
wniesienia opłaty od apelacji, jednakże Sąd Okręgowy - rozpoznając apelację - na
podstawie art. 373 k.p.c. dokonał sprawdzenia zasadności przywrócenia
uchybionego terminu i stwierdził, że w okolicznościach danej sprawy nie wystąpiły
przesłanki takiego rozstrzygnięcia (s. 6-7 uzasadnienia zaskarżonego
postanowienia). Sąd ten wyjaśnił m.in. to, że wskazywany przez pełnomocnika
uczestniczki urząd pocztowy (na którym pełnomocnik uiszczał opłatę od apelacji)
zaprzeczył, iż w nocy z 25 marca 2013 r. na 26 marca 2013 r. miała miejsce
sugerowana przerwa techniczna.
W zażaleniu na postanowienie z dnia 27 listopada 2013 r. pełnomocnik
uczestniczki postępowania podnosił naruszenie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 370
k.p.c., art. 168 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13
§ 2 k.p.c. Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy
Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Okręgowy dokonał szczególnej weryfikacji wskazywanych przez
pełnomocnika uczestniczki postępowania okoliczności towarzyszących wnoszeniu
przez niego w Urzędzie Pocztowym – G. 50 opłaty od apelacji. Określił czas
dokonywania tej opłaty i jej techniczne warunki, w tym - ustalił, że w czasie
podawanym przez pełnomocnika uczestniczki postępowania nie odnotowano
sugerowanych przerw w pracy tego Urzędu (k. 217 akt). Takie szczegółowe
ustalenia faktyczne doprowadziły Sąd Okręgowy do trafnego wniosku,
że dokonywanie czynności w postaci uiszczenia opłaty od apelacji
z przekroczeniem (o jeden dzień) terminu nastąpiło jednak nie bez winy
3
pełnomocnika uczestniczki (art. 168 k.p.c.). W zażaleniu pełnomocnika poza
powołaniem się na odpowiednie przepisy k.p.c. nie doszło do zasadniczego
podważenia wspomnianych ustaleń Sądu Okręgowego dotyczących okoliczności
dokonywania opłaty w nocy z dnia 25 na 26 marca 2013 r. Nie zaprzeczono nawet
informacji uzyskanej z Urzędu Pocztowego o niewystąpieniu w tym czasie przerw
technicznych w ciągłej pracy tego Urzędu.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art.
39814
k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione..). W zażaleniu pełnomocnika poza
powołaniem się na odpowiednie przepisy k.p.c. nie doszło do zasadniczego
podważenia wspomnianych ustaleń Sądu Okręgowego dotyczących okoliczności
dokonywania opłaty w nocy z dnia 25 na 26 marca 2013 r. Nie zaprzeczono nawet
informacji uzyskanej z Urzędu Pocztowego o niewystąpieniu w tym czasie przerw
technicznych w ciągłej pracy tego Urzędu.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art.
39814
k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.