Postanowienie SN z 2 lipca 2014, sygn. IV CNP 7/14
Data orzeczenia
2 lipca 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
Prezes SN Tadeusz Ereciński
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 2 lipca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 22 lutego 2012 r.,
w sprawie z powództwa Z. B.
przeciwko Skarbowi Państwa - Urzędowi Skarbowemu w S.
o rentę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 2 lipca 2014 r.,
odrzuca skargę, oddala wniosek pełnomocnika skarżącego
o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej
z urzędu w postępowaniu skargowym oraz nie obciąża
skarżącego kosztami postępowania skargowego.
2
UZASADNIENIE
Skarżący wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu
Apelacyjnego z dnia 22 lutego 2012 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241a
§ 1 k.p.c. od wyroków sądu drugiej instancji, od których
wniesiono skargę kasacyjną, oraz od orzeczeń Sądu Najwyższego skarga nie
przysługuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2005 r., I BP
1/05, OSNP 2006, nr 21-22, poz. 328). Przez skargę kasacyjną "wniesioną" należy
rozumieć skargę "wniesioną skutecznie", tj. taką, która nie została odrzucona,
a Sąd Najwyższy poddał ją co najmniej tzw. przesądowi (art. 3989
k.p.c.) albo
rozpoznał po przyjęciu do rozpoznania (por. postanowienia Sądu Najwyższego
z dnia 11 sierpnia 2006 r., II CNP 53/06, nie publ., z dnia 28 maja 2008 r., II CNP
38/08, nie publ., z dnia 15 czerwca 2007 r., I CNP 27/07, nie publ.). Wyrok Sądu
Apelacyjnego z dnia 22 lutego 2012 r., zaskarżony obecnie skargą o stwierdzenie
niezgodności z prawem, był poprzednio zaskarżony skargą kasacyjną, a Sąd
Najwyższy postanowieniem z dnia 11 grudnia 2012 r., IV CSK 487/12, odmówił
przyjęcia jej do rozpoznania. Wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności z
prawem prawomocnego jest zatem niedopuszczalna.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248
§ 1 oraz
art. 102 w związku z art. 391, art. 39821
i art. 42412
k.p.c.).
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego kasacja wniesiona
przez adwokata ustanowionego dla strony zwolnionej od kosztów sądowych,
niezawierająca przytoczenia podstaw kasacyjnych bądź ich uzasadnienia, nie jest
"udzieleniem pomocy prawnej" w rozumieniu § 21 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności
adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. Nr 154, poz. 1013
ze zm.), za którą koszty ponosi Skarb Państwa (por. np. postanowienia
z dnia 18 marca 1999 r., I CKN 1046/97, OSNC 1999, nr 10, poz. 178, z dnia
12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz. 123, z dnia 12 lutego
1999 r., II CKN 280/98, nie publ.). Pogląd ten, zachował aktualność po wejściu
3
w życie § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163,
poz. 1348 ze zm.) oraz § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz
ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę
prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349). Stanowisko
to należy odpowiednio odnieść – na podstawie art. 42412
k.p.c. - do sytuacji gdy
skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia została
wniesiona przez pełnomocnika ustanowionego dla strony zwolnionej od kosztów
sądowych po odmowie przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej. Uzasadniało
to odmowę przyznania pełnomocnikowi powoda zwrotu kosztów z tytułu pomocy
prawnej udzielonej z urzędu.