Postanowienie SN z 11 lipca 2014, sygn. III CZ 27/14
Data orzeczenia
11 lipca 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Dariusz Zawistowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 11 lipca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Mirosław Bączyk
SSN Barbara Myszka
w sprawie z wniosku J. S.
przy uczestnictwie […]
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 11 lipca 2014 r.,
zażalenia uczestniczki E. G.
na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
z dnia 5 marca 2014 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
2
Postanowieniem z dnia 5 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę
kasacyjną uczestniczki E. G. od postanowienia tego Sądu wydanego w dniu 17
lipca 2013 r. Odrzucenie skargi kasacyjnej uzasadnił tym, że nie spełnia ona
wymogów konstrukcyjnych, albowiem istnieje sprzeczność pomiędzy zakresem
zaskarżenia a wnioskami skargi i z tego względu skarga podlega odrzuceniu
a limine.
W zażaleniu na to postanowienie, uczestniczka zarzuciła naruszenie art.
3984
§ 1 pkt 1 i 3 w zw. z art. 3986
§ 2 k.p.c. i wniosła o jego uchylenie,
kwestionując istnienie podstaw do odrzucenia skargi.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna m.in. zawierać
oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono
zaskarżone w całości czy w części i wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę
orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Uczestniczka
wniosła o uchylenie postanowienia „w całości" oraz zamieściła w skardze
kasacyjnej wniosek „o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uwzględnienie
stanowiska uczestniczki E. G. i oddalenie wniosku co do stwierdzenia nabycia
przez zasiedzenie nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym 393/3.
Zawarła także wniosek ewentualny, w którym domagała się uchylenia
zaskarżonego orzeczenia oraz poprzedzającego go orzeczenia Sądu pierwszej
instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Zdaniem Sądu Okręgowego skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu, gdyż
przedmiotem postępowania było nabycie przez zasiedzenie własności dwóch
nieruchomości, o numerze ewidencyjnym 393/3 oraz 1163/1, a uczestniczka
zaskarżając postanowienie w całości, wniosła o jego zmianę jedynie w zakresie
nieruchomości o numerze 393/3.
Nie można się zgodzić ze stanowiskiem Sądu Okręgowego, że tak
sformułowany zakres zaskarżenia oraz wniosek nie spełniają wymagań art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c. i skarga kasacyjna uczestniczki powinna zostać, stosownie do art.
3986
§ 2 k.p.c., odrzucona przez sąd drugiej instancji.
3
Zgodnie z art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c., mającym zastosowanie także
w postępowaniu nieprocesowym (art. 13 § 2 k.p.c.), ze skargi kasacyjnej powinno
wynikać w sposób nie nasuwający wątpliwości sądu, czy skarżący domaga się
uchylenia zaskarżonego orzeczenia, czy też uchylenia i zmiany zaskarżonego
orzeczenia, oraz w jakim zakresie żądane rozstrzygnięcie: uchylenie lub uchylenie
i zmiana zaskarżonego orzeczenia, powinno nastąpić. Sąd Okręgowy pominął,
że skarżąca zawarła w skardze kasacyjnej dwa wnioski: o zmianę orzeczenia we
wskazanej części, oraz wniosek ewentualny o uchylenie zaskarżonego orzeczenia
oraz poprzedzającego go postanowienia Sądu pierwszej instancji i przekazanie
sprawy do ponownego rozpoznania. Wniosek ewentualny dotyczył zatem
zaskarżonego postanowienia w całości. Sformułowanie wniosku ewentualnego było
możliwe, a jako wniosek przedmiotowo dalej idący musiał on pozostawać w zgodzie
ze wskazaną w skardze wartością przedmiotu zaskarżenia. Nie ulega zatem
wątpliwości, że wniosek ewentualny jest zbieżny z zakresem zaskarżenia.
Z tego względu należy przyjąć, że skarga kasacyjna uczestniczki
postępowania zawiera wszystkie elementy konstrukcyjne wskazane w art. 3984
§ 1
k.p.c. i wymagania te zostały spełnione w sposób umożliwiający identyfikację granic
zaskarżenia, w powiązaniu z treścią wniosków zawartych w skardze kasacyjnej.
Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 39815
§ 1
w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c. jak w sentencji postanowienia.