Postanowienie SN z 18 lipca 2014, sygn. IV CZ 38/14
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
zadośćuczynienie
Data orzeczenia
18 lipca 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Anna Owczarek
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 18 lipca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Owczarek (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Wojciech Katner
w sprawie z powództwa J. L.
przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu w B.
o zadośćuczynienie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 18 lipca 2014 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 13 lutego 2014 r.
oddala zażalenie.
2
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 13 lutego 2014 r. w sprawie z
powództwa J. L. przeciwko Skarbowi Państwa – Aresztowi Śledczemu w B. odrzucił
wniosek powoda o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku
Sądu Apelacyjnego z dnia 20 grudnia 2013 r. wraz z uzasadnieniem oraz odrzucił
wniosek o doręczenie tego wyroku wraz z uzasadnieniem w celu wniesienia skargi
kasacyjnej.
Sąd Apelacyjny ustalił, że powód w dniu 31 stycznia 2014 r. złożył wniosek
o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku Sądu
Apelacyjnego z dnia 20 grudnia 2013 r. wraz z uzasadnieniem, jednocześnie
składając wniosek o doręczenie wymienionego wyroku z uzasadnieniem w celu
wywiedzenia skargi kasacyjnej. Powód wskazał, że działający w sprawie
pełnomocnik nie złożył w terminie w jego imieniu wniosku o doręczenie wyroku
z uzasadnieniem, ani nie poinformował go o fakcie wydania orzeczenia i o jego
treści. W dniu 15 stycznia 2014 r. matka powoda, upoważniona do odbierania
korespondencji w jego imieniu, odebrała pismo wzywające do wskazania numeru
konta bankowego, na które ma zostać przelana kwota zasądzonego
zadośćuczynienia i dopiero wówczas powód mógł podjąć czynności w sprawie.
W ocenie Sądu wnioski powoda podlegały odrzuceniu gdyż, skoro na mocy
postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 5 października 2011 r. przyznano mu
pełnomocnika z urzędu od tej chwili wszelkie pisma w sprawie, stosownie do treści
art. 133 § 3 k.p.c., prawidłowo były kierowane do pełnomocnika. Został on
zawiadomiony o terminie rozprawy apelacyjnej, na której był obecny i zapoznał się
z treścią zapadłego orzeczenia, a niezłożenie wniosku o doręczenie uzasadnienia
wyroku nie stanowi dostatecznej przyczyny dla uznania, że uchybienie terminowi do
tej czynności nastąpiło bez winy strony powodowej. Okoliczności wskazywane w
uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu nie mogą być uznane za obiektywne
przyczyny uchybienia terminowi, ponieważ zdarzenia o charakterze wewnętrznym,
polegające na wadliwej komunikacji strony z jej pełnomocnikiem procesowym, nie
wyłączają winy w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c. Wniosek o przywrócenie terminu
3
przysługuje stronie tylko wtedy, gdy istniała obiektywnie uzasadniona przyczyna
uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej.
Powód zaskarżył powyższe postanowienie w zakresie odrzucenia wniosku
o doręczenie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 20 grudnia 2013 r. wraz z
uzasadnieniem w celu wniesienia skargi kasacyjnej. Zarzucił naruszenie przepisów
prawa procesowego, tj. art. 169 § 1 k.p.c. w zw. z art. 168 § 1 k.p.c., poprzez ich
niezastosowanie, co skutkowało błędnym odrzuceniem wniosku podczas gdy
powód w piśmie z dnia 31 stycznia 2014 r., wykazał przesłanki określone w art. 169
§ 1 k.p.c., niezbędne dla przywrócenia terminu. Skarżący wniósł o zmianę
postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku o doręczenie wyroku wraz z
uzasadnieniem celem wywiedzenia skargi kasacyjnej, ewentualnie o uchylenie
postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego
rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył:
Kwestia uchybienia terminowi do złożenia wniosku o doręczenie wyroku
wraz z uzasadnieniem celem wywiedzenia skargi kasacyjnej została rozstrzygnięta
postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 13 lutego 2014 r., który odrzucił
wniosek powoda o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.
Postanowienie powyższe, jako kończące postępowanie incydentalne, podobnie jak
postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu nie jest orzeczeniem
kończącym postępowanie w sprawie i nie podlega zaskarżeniu (por. m.in. uchwałę
składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC
2001, nr 1, poz. 1, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 sierpnia 2000 r.,
III CKN 990/00, nie publ., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia
2003 r., I CZ 195/02, nie publ., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca
2005 r., II UZ 72/04, OSNP 2005, nr 20, poz. 325). Taki charakter ma dopiero
postanowienie odrzucające dany środek odwoławczy lub wniosek jako wniesione
po upływie ustawowego terminu. Niezaskarżalne postanowienie może być
skontrolowane w ramach rozpoznawania zażalenia na postanowienie o odrzuceniu
kasacji lub innego wniosku kończącego postępowanie, którym w obecnej sprawie
było doręczenie tego wyroku wraz z uzasadnieniem w celu wniesienia skargi
kasacyjnej. Warunkiem tzw. uprzedniej kontroli prawidłowości orzeczenia
4
w przedmiocie przywrócenia terminu, jako mającego wpływ na wynik sprawy, na
podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821
k.p.c. i art. 3943
§ 3 k.p.c., przy
rozpoznawaniu zażalenia, musi być jednak zamieszczenie w nim odpowiedniego
wniosku. Gdy w sprawie występuje profesjonalny pełnomocnik, wniosek powinien
być jednoznacznie sformułowany, gdyż nie ma podstaw do przypisywania pismom
przez niego wnoszonym treści wprost w nich nie wyrażonych (por. m.in.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2008 r., I CZ 45/08, nie publ.).
Zażalenie wniesione przez powoda nie zawiera jednak wniosków ani zarzutów
w tym zakresie.
W tym stanie rzeczy, skoro wniosek o przywrócenie terminu do złożenia
wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku został odrzucony, nie może budzić
zastrzeżeń odrzucenie samego wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku. Z tych
względów zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu na podstawie
art. 39814
w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.. w zw. z art. 39821
k.p.c. i art. 3943
§ 3 k.p.c., przy
rozpoznawaniu zażalenia, musi być jednak zamieszczenie w nim odpowiedniego
wniosku. Gdy w sprawie występuje profesjonalny pełnomocnik, wniosek powinien
być jednoznacznie sformułowany, gdyż nie ma podstaw do przypisywania pismom
przez niego wnoszonym treści wprost w nich nie wyrażonych (por. m.in.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2008 r., I CZ 45/08, nie publ.).
Zażalenie wniesione przez powoda nie zawiera jednak wniosków ani zarzutów
w tym zakresie.
W tym stanie rzeczy, skoro wniosek o przywrócenie terminu do złożenia
wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku został odrzucony, nie może budzić
zastrzeżeń odrzucenie samego wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku. Z tych
względów zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu na podstawie
art. 39814
w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.